ನಮಸ್ಕಾರ ಕನ್ನಡಿಗರೇ. ನಾನು ನಿಮ್ಮವನು, ನಿಮ್ಮ ಧ್ವನಿ. ಇವತ್ತು ನಾವು ಮಾತನಾಡಬೇಕಾಗಿರುವ ವಿಚಾರ ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಿನಿಮಾದ ಬಗ್ಗೆ ಅಲ್ಲ. ಇದು ನಮ್ಮ ಅಸ್ಮಿತೆ, ನಮ್ಮ ಸ್ವಾಭಿಮಾನ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಭಾಷೆಯ ಉಳಿವಿಗಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ನಿರಂತರ ಹೋರಾಟದ ಬಗ್ಗೆ. ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಐಟಿ (IT) ಕಂಪನಿಗಳಲ್ಲಿ, ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳಲ್ಲಿ, ಆಫೀಸ್ಗಳಲ್ಲಿ ವಾರವಿಡೀ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ದುಡಿಯುತ್ತೀರಾ. ದಿನನಿತ್ಯದ ಜೀವನದ ಜಂಜಾಟಗಳ ಮಧ್ಯೆ ವೀಕೆಂಡ್ (Weekend) ಬಂತು ಅಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ರಿಲ್ಯಾಕ್ಸ್ ಆಗೋಣ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಸಿನಿಮಾ ನೋಡೋಣ ಅಂತ ಥಿಯೇಟರ್ಗೆ ಹೋಗಲು ಪ್ಲಾನ್ ಮಾಡುತ್ತೀರಾ. ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಕೇಳುವುದು ಇಷ್ಟೇ ತಾನೇ? ನಮ್ಮದೇ ದುಡ್ಡಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮದೇ ನೆಲದಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮದೇ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆ ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಿ ಬರಬೇಕು ಅಂತ. ಆದರೆ, ನಮಗೆ ಸಿಗುತ್ತಿರುವುದು ಏನು? ಕೇವಲ ಅವಮಾನ. ‘ಪ್ಯಾನ್-ಇಂಡಿಯಾ’ (Pan-India) ಎಂಬ ದೊಡ್ಡ ಲೇಬಲ್ ಅಂಟಿಸಿಕೊಂಡು, ನಮ್ಮ ಜೇಬಿಗೆ ಕತ್ತರಿ ಹಾಕಲು ಬರುವ ಪರಭಾಷಾ ಸಿನಿಮಾಗಳು ಮತ್ತು ವಿತರಣಾ ಮಾಫಿಯಾ (Distribution Mafia) ನಮಗೆ ಕೊಡುತ್ತಿರುವ ಬೆಲೆ ಅಕ್ಷರಶಃ ಶೂನ್ಯ.
ಇದಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ತಾಜಾ, ನಾಚಿಕೆಗೇಡಿನ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಮುಖಕ್ಕೆ ರಾಚುವಂತಹ ಉದಾಹರಣೆ ಎಂದರೆ 2026ರ ಮಾರ್ಚ್ 19 ರಂದು ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ರಣವೀರ್ ಸಿಂಗ್ ಅಭಿನಯದ, ಆದಿತ್ಯ ಧರ್ ನಿರ್ದೇಶನದ ‘ಧುರಂಧರ್ 2’ (Dhurandhar: The Revenge) ಸಿನಿಮಾ. ಈ ವರದಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಕೇವಲ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಗುಂಡು ಹಾರಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಬನ್ನಿ, ಬುಕ್ಮೈಶೋ (BookMyShow) ಡೇಟಾದ ಆಳವಾದ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ, ಥಿಯೇಟರ್ ಮಾಲೀಕರ ಕಳ್ಳಾಟ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಸ್ಟುಡಿಯೋಗಳ ಕುತಂತ್ರವನ್ನು ಎಳೆಎಳೆಯಾಗಿ ಬಿಚ್ಚಿಡುತ್ತೇನೆ. ಈ ಮಲತಾಯಿ ಧೋರಣೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಸಿಡಿದೇಳಲು ಇದು ಸಕಾಲ.
‘ಪ್ಯಾನ್-ಇಂಡಿಯಾ’ ಎಂಬ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಭ್ರಮೆ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡಿಗರ ಕಡೆಗಣನೆ
ಮೊದಲೆಲ್ಲ ಬಾಲಿವುಡ್ನವರು (Bollywood) ನಮ್ಮ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಕಡೆ ತಿರುಗಿಯೂ ನೋಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಯಾವಾಗ ನಮ್ಮ ‘ಕೆಜಿಎಫ್’, ‘ಕಾಂತಾರ’ದಂತಹ ಸಿನಿಮಾಗಳು ನೂರು-ನೂರು ಕೋಟಿ ಬಾಚಿಕೊಂಡವೋ, ಆಗ ಅವರಿಗೆ ನಮ್ಮ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ತಾಕತ್ತು ಅರ್ಥವಾಯಿತು. ಈಗ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಬಾಲಿವುಡ್ ನಿರ್ಮಾಪಕನಿಗೂ ‘ಪ್ಯಾನ್-ಇಂಡಿಯಾ’ ಸಿನಿಮಾ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬ ಹುಚ್ಚು. ‘ಧುರಂಧರ್ 2’ ಸಿನಿಮಾವನ್ನು ಹಿಂದಿ, ತೆಲುಗು, ತಮಿಳು, ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಮಲಯಾಳಂ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಲಾಗುವುದು ಎಂದು ಜಿಯೋ ಸ್ಟುಡಿಯೋಸ್ (Jio Studios) ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡಿತ್ತು. ಯುಗಾದಿ, ಈದ್ ಮತ್ತು ಗುಡಿ ಪಾಡ್ವ ಹಬ್ಬದ ರಜೆಗಳನ್ನು ಟಾರ್ಗೆಟ್ ಮಾಡಿ ಮಾರ್ಚ್ 19ಕ್ಕೆ ಬಿಡುಗಡೆ ದಿನಾಂಕ ಫಿಕ್ಸ್ ಮಾಡಿದ್ದರು.
ಆದರೆ, ಕನ್ನಡಿಗರ ದುಡ್ಡು ಬೇಕು, ಕನ್ನಡಿಗರ ಭಾಷೆ ಬೇಡ! ಮಾರ್ಚ್ 18 ರಂದು ನಡೆದ ಪೇಯ್ಡ್ ಪ್ರೀಮಿಯರ್ (Paid Premiere) ಶೋಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಮೊದಲ ವೀಕೆಂಡ್ ಮುಗಿಯುವವರೆಗೂ ಕನ್ನಡ ಡಬ್ಬಿಂಗ್ ಆವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ, ಅತ್ಯಂತ ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಕಡೆಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಹಿಂದಿ ಶೋಗಳು ದೇಶಾದ್ಯಂತ ನಿರಂತರವಾಗಿ, ಯಾವುದೇ ಅಡೆತಡೆಯಿಲ್ಲದೆ ಪ್ರದರ್ಶನಗೊಂಡವು. ತಮಿಳು ಮತ್ತು ತೆಲುಗು ಆವೃತ್ತಿಗಳು ಸೆನ್ಸಾರ್ ಬೋರ್ಡ್ (CBFC) ಸರ್ಟಿಫಿಕೇಟ್ ವಿಳಂಬದ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ತಡವಾಗಿ ಶುರುವಾದರೂ, ಬುಕ್ಮೈಶೋನಲ್ಲಿ ಅವುಗಳ ಟಿಕೆಟ್ ಬುಕಿಂಗ್ ಓಪನ್ ಆಗಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಕನ್ನಡ ಆವೃತ್ತಿಯ ಶೋಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ “ತಾಂತ್ರಿಕ ಸಮಸ್ಯೆ” (Unforeseen technical difficulties) ಎಂಬ ಕುಂಟು ನೆಪವೊಡ್ಡಿ ಕ್ಯಾನ್ಸಲ್ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ನಿರ್ದೇಶಕ ಆದಿತ್ಯ ಧರ್ ಅವರು ಸೋಶಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾದಲ್ಲಿ ಕ್ಷಮೆಯಾಚಿಸುವ ನಾಟಕವಾಡಿ, “ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಮಲಯಾಳಂ ಶೋಗಳು ನಾಳೆ ಬೆಳಗ್ಗೆಯಿಂದ ಶುರುವಾಗಲಿವೆ” ಎಂದು ಮೊಸಳೆ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಮರುದಿನವೂ ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಬರೀ ನಿರಾಸೆ.
ಈ “ತಾಂತ್ರಿಕ ಸಮಸ್ಯೆ” ಕೇವಲ ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಮಲಯಾಳಂ ಭಾಷೆಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಏಕೆ ಬರುತ್ತದೆ? 600 ಕೋಟಿಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಬಜೆಟ್ ಇರುವ, ದೇಶದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಸಂಸ್ಥೆಯಾದ ಜಿಯೋ ಸ್ಟುಡಿಯೋಸ್ ಬೆಂಬಲವಿರುವ ಸಿನಿಮಾಗೆ, ಕೇವಲ ಕನ್ನಡದ ಕಂಟೆಂಟ್ ಅನ್ನು ಥಿಯೇಟರ್ಗಳಿಗೆ ತಲುಪಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ ಎಂದರೆ ಅದನ್ನು ನಾವು ನಂಬಬೇಕಾ? ಖಂಡಿತ ಇಲ್ಲ. ಇದೊಂದು ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾದ ಸ್ಕೆಚ್. ಕನ್ನಡಿಗರನ್ನು ಹಿಂದಿಯಲ್ಲೇ ಸಿನಿಮಾ ನೋಡುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಬಲವಂತದ ತಂತ್ರ.
ಬುಕ್ಮೈಶೋ (BookMyShow) ಡೇಟಾ ಎಕ್ಸ್ಪೋಸ್: ಮುಖಕ್ಕೆ ರಾಚುವ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳು
ನಮ್ಮ ಜನರು ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ “ಅಯ್ಯೋ ಬಿಡು, ಟೆಕ್ನಿಕಲ್ ಸಮಸ್ಯೆ ಇರಬೇಕು” ಎಂದು ಸುಮ್ಮನಾಗಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಡೇಟಾ ಯಾವತ್ತೂ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಬುಕ್ಮೈಶೋ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಕೆದಕಿದಾಗ, ಈ ತಾರತಮ್ಯ ಕೇವಲ ಕಣ್ಣೊರೆಸುವ ತಂತ್ರವಲ್ಲ, ಇದು ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ನೇರ ಭಾಷಾ ದ್ರೋಹ ಎಂಬುದು ಸಾಬೀತಾಗುತ್ತದೆ.
ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಮೂರನೇ ದಿನದ (ಶನಿವಾರ) ಬಾಕ್ಸ್ ಆಫೀಸ್ ಕಲೆಕ್ಷನ್ ಮತ್ತು ಶೋಗಳ ಹಂಚಿಕೆಯನ್ನು ನೋಡಿದರೆ, ನಮ್ಮನ್ನು ಎಷ್ಟು ಕೀಳಾಗಿ ಕಾಣಲಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ.
| ಭಾಷಾ ಆವೃತ್ತಿ (Language) | ಮೂರನೇ ದಿನದ ಕಲೆಕ್ಷನ್ (Day 3 Net Collection) | ಶೋಗಳ ಅಂದಾಜು ಹಂಚಿಕೆ ಮತ್ತು ಆಕ್ಯುಪೆನ್ಸಿ (Day 3) |
| ಹಿಂದಿ (Hindi) | ₹105 ಕೋಟಿ | 18,821 ಶೋಗಳು (83.0% Occupancy) |
| ತೆಲುಗು (Telugu) | ₹5 ಕೋಟಿ | 1,178 ಶೋಗಳು (77.0% Occupancy) |
| ತಮಿಳು (Tamil) | ₹2.95 ಕೋಟಿ | 870 ಶೋಗಳು (61.0% Occupancy) |
| ಮಲಯಾಳಂ (Malayalam) | ₹0.04 ಕೋಟಿ (4 ಲಕ್ಷ) | ಅತ್ಯಲ್ಪ ಶೋಗಳು |
| ಕನ್ನಡ (Kannada) | ₹0.01 ಕೋಟಿ (ಕೇವಲ 1 ಲಕ್ಷ) | ಶೂನ್ಯಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಶೋಗಳು |
ಮೂಲ: ಮೂರನೇ ದಿನದ ಬಾಕ್ಸ್ ಆಫೀಸ್ ರಿಪೋರ್ಟ್.
ಮೇಲಿನ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ದಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡಿ. ಹಿಂದಿ ಆವೃತ್ತಿ ಒಂದೇ ದಿನದಲ್ಲಿ 105 ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿ ಬಾಚಿಕೊಂಡರೆ, ಕನ್ನಡ ಆವೃತ್ತಿಯ ಕಲೆಕ್ಷನ್ ಕೇವಲ 1 ಲಕ್ಷ ರೂಪಾಯಿ! ಇದರ ಅರ್ಥ ಕನ್ನಡದ ಜನರಿಗೆ ಸಿನಿಮಾ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ ಎಂದಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಲು ಥಿಯೇಟರ್ಗಳೇ ಇಲ್ಲ ಎಂದರ್ಥ. ನಮ್ಮ ಜನರು ಕನ್ನಡ ವರ್ಷನ್ ಎಲ್ಲಿಗಾದರೂ ಬರಬಹುದು ಎಂದು ಕಾಯುತ್ತಾ ಕೂತರೆ, ಇವರು ಮಾತ್ರ ಥಿಯೇಟರ್ ತುಂಬೆಲ್ಲಾ ಹಿಂದಿ ಶೋಗಳನ್ನು ತುರುಕಿದ್ದಾರೆ.
ಬೆಂಗಳೂರು ಮತ್ತು ಮೈಸೂರಿನ ಭೀಕರ ಸತ್ಯಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ:
- ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿ ದರ್ಬಾರು: ಮೂರನೇ ದಿನ ಕೇವಲ ಬೆಂಗಳೂರು ನಗರವೊಂದರಲ್ಲೇ ಹಿಂದಿ ಆವೃತ್ತಿಗೆ ಬರೋಬ್ಬರಿ 705 ಶೋಗಳನ್ನು ನೀಡಲಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅದೇ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಡಬ್ಬಿಂಗ್ ಆವೃತ್ತಿಗೆ ಬುಕ್ಮೈಶೋನಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಿದರೂ ಒಂದು ಶೋ ಸಿಗುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು.
- ಮೈಸೂರಿನ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕಗ್ಗೊಲೆ: ಮೈಸೂರಿನಂತಹ ನಮ್ಮ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ರಾಜಧಾನಿಯಲ್ಲೂ INOX (Mall of Mysuru), PVR (Garuda Mall), Vision Cinemas ಮತ್ತು Sangam Digital ಥಿಯೇಟರ್ಗಳಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ 12:35 PM ಇಂದ ರಾತ್ರಿ 10:30 PM ವರೆಗೆ ಬರೀ ಹಿಂದಿ ಶೋಗಳದ್ದೇ ಪಾರುಪತ್ಯ.
- ಒಟ್ಟು ಶೋಗಳ ತಾರತಮ್ಯ: 7 ಕೋಟಿ ಕನ್ನಡಿಗರಿರುವ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ, ಕನ್ನಡ ಆವೃತ್ತಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯ ಶೋಗಳು. ಅದೇ ಪಕ್ಕದ ಆಂಧ್ರ-ತೆಲಂಗಾಣದಲ್ಲಿ ತೆಲುಗಿಗೆ 1,178 ಶೋಗಳು, ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ತಮಿಳಿಗಾಗಿ 870 ಶೋಗಳು.
ಈ ಡೇಟಾ ಕೇವಲ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳಲ್ಲ. ಇದು ಕರ್ನಾಟಕದ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಆಗುತ್ತಿರುವ ಅಪಮಾನದ, ಧಿಕ್ಕಾರದ ಸ್ಪಷ್ಟ ಪ್ರತಿರೂಪ. ಇದು ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾದ ಭಾಷಾ ಶೋಷಣೆ. ನಮ್ಮ ನೆಲದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ನಮ್ಮ ಭಾಷೆಯನ್ನೇ ಕತ್ತಲೆಗೆ ತಳ್ಳುವ ಈ ಷಡ್ಯಂತ್ರವನ್ನು ನಾವಿನ್ನೂ ಎಷ್ಟು ದಿನ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು?
ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕ ಮತ್ತು ಕಲ್ಯಾಣ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕಾದ ಘೋರ ಅನ್ಯಾಯ
ಬೆಂಗಳೂರು ಎಂದರೆ ಕಾಸ್ಮೋಪಾಲಿಟನ್ (Cosmopolitan) ಸಿಟಿ, ಇಲ್ಲಿ ಐಟಿ ಟೆಕ್ಕಿಗಳು ಇದ್ದಾರೆ, ಬೇರೆ ರಾಜ್ಯದವರಿದ್ದಾರೆ, ಎಲ್ಲ ಭಾಷೆಯ ಜನ ಇದ್ದಾರೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿ ಶೋಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಹಾಕಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ವಿತರಕರು ಸುಲಭವಾಗಿ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಸರಿ, ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಅವರ ವಾದವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳೋಣ. ಆದರೆ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕ ಮತ್ತು ಕಲ್ಯಾಣ ಕರ್ನಾಟಕದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಏನು? ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ-ಧಾರವಾಡ, ಬೆಳಗಾವಿ, ರಾಯಚೂರು, ಕಲಬುರಗಿಯಂತಹ ಅಪ್ಪಟ ಕನ್ನಡದ ಕೋಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿ ಆವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಜನರ ತಲೆಗೆ ಕಟ್ಟುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಯಾಕೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ?
ಬುಕ್ಮೈಶೋ ಡೇಟಾವನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಕೆದಕಿದಾಗ ನಮ್ಮ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಯ ವಾಸ್ತವ ದರ್ಶನವಾಗುತ್ತದೆ. ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಯ PVR (Inorbit Mall) ನಲ್ಲಿ ಬೆಳ್ಳಂಬೆಳಗ್ಗೆ 7:45 AM, 8:15 AM, 8:25 AM ನಿಂದ ಶುರುವಾಗಿ ರಾತ್ರಿ 10:30 PM ವರೆಗೂ ಕೇವಲ ಹಿಂದಿ ಆವೃತ್ತಿಯ ಶೋಗಳನ್ನು ತುಂಬಲಾಗಿದೆ. Apsara, Sudha, Cinepolis ನಂತಹ ಥಿಯೇಟರ್ಗಳಲ್ಲೂ ಇದೇ ಕಥೆ. ರಾಯಚೂರು, ಬೆಳಗಾವಿ, ಕಲಬುರಗಿಯಲ್ಲೂ ಬುಕ್ಮೈಶೋ ಲಿಂಕ್ಗಳು ಓಪನ್ ಆಗಿವೆ, ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಶೋಗಳ ಸುಳಿವೇ ಇಲ್ಲ.
ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಜನರಿಗೆ ಹಿಂದಿ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಒಂದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ, ಅವರ ಮೇಲೆ ಹಿಂದಿ ಸಿನಿಮಾವನ್ನು ಹೇರುವುದು ಯಾವ ನ್ಯಾಯ? ಜವಾರಿ ಭಾಷೆ, ಧಾರವಾಡದ ಪೇಡಾ, ಗಿರಮಿಟ್, ಜೋಳದ ರೊಟ್ಟಿ ಮತ್ತು ಜ್ವಲಂತ ಕನ್ನಡಾಭಿಮಾನಕ್ಕೆ ಹೆಸರಾದ ಆ ಭಾಗದ ಜನ, ತಮ್ಮದೇ ನೆಲದಲ್ಲಿ, ತಮ್ಮದೇ ಭಾಷೆಯ ಡಬ್ಬಿಂಗ್ ಲಭ್ಯವಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ನೋಡಲಾಗದೆ ಪರಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಬೇಕಾದ ದುಸ್ಥಿತಿ ಬಂದಿದೆ.
ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ-ಧಾರವಾಡದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಶೋಗಳನ್ನು ಶೂನ್ಯಕ್ಕೆ ಇಳಿಸಿ, ಹಿಂದಿ ವರ್ಷನ್ ಅನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶನ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಕನ್ನಡಿಗರ ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಇದು ಕೇವಲ ವ್ಯಾಪಾರವಲ್ಲ; ಇದು ಸ್ಥಳೀಯ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕುವ ಮತ್ತು ಹಿಂದಿ ಹೇರಿಕೆಯನ್ನು ಮನರಂಜನೆಯ ಮೂಲಕ ಮಾಡುವ ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಹುನ್ನಾರ. ಅಲ್ಲಿನ ಜನ ಹಿಂದಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಎಂದರೆ ಅವರು ಹಿಂದಿಯಲ್ಲೇ ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಬೇಕು ಅಂತ ಯಾವ ಕಾನೂನು ಹೇಳುತ್ತದೆ? ಕನ್ನಡ ಡಬ್ಬಿಂಗ್ ಇದ್ದಾಗ ಅದನ್ನು ಮೊದಲು ಕೊಡಬೇಕಾದ್ದು ಇವರ ಕರ್ತವ್ಯವಲ್ಲವೇ?
ಸೆನ್ಸಾರ್ ಬೋರ್ಡ್ ನಾಟಕ, ಪ್ರೀ-ಪ್ಲಾನ್ಡ್ ಡಿಲೇ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡಿಗರ ಜೇಬಿಗೆ ಕನ್ನ
ಅವರು ಕೊಡುವ ಇನ್ನೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಕುಂಟು ನೆಪ ಎಂದರೆ ಸೆನ್ಸಾರ್ ಬೋರ್ಡ್ ವಿಳಂಬ. ವರದಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಹಿಂದಿ ವರ್ಷನ್ಗೆ ಮಾರ್ಚ್ 17 ರಂದೇ ‘A’ ಸರ್ಟಿಫಿಕೇಟ್ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಮಾರ್ಚ್ 18 ರಂದು ಅದನ್ನು ರೀ-ಮಾಡಿಫೈ ಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು. ತಮಿಳು, ತೆಲುಗು ಮತ್ತು ಮಲಯಾಳಂ ವರ್ಷನ್ಗಳಿಗೆ ಮಾರ್ಚ್ 19 ರಂದು ಸರ್ಟಿಫಿಕೇಟ್ ಅಪ್ಲೋಡ್ ಆಗಿದೆ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ವರ್ಷನ್ನ ಸೆನ್ಸಾರ್ ಸರ್ಟಿಫಿಕೇಟ್ ಬಂದಿರೋದು ಮಾರ್ಚ್ 21ರ ಶನಿವಾರ!
ಇಲ್ಲಿ ನಾವು ನೇರವಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿರೋದು: ಒಂದು ಪ್ಯಾನ್-ಇಂಡಿಯಾ ಸಿನಿಮಾದ ರಿಲೀಸ್ ಡೇಟ್ ತಿಂಗಳುಗಟ್ಟಲೆ ಮೊದಲೇ ಫಿಕ್ಸ್ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಹಾಗಿರುವಾಗ, ಯಾಕೆ ಅಷ್ಟು ತಡವಾಗಿ ಸೆನ್ಸಾರ್ ಬೋರ್ಡ್ಗೆ ಕನ್ನಡ ವರ್ಷನ್ ಕಳಿಸಿದ್ರು? ಡಬ್ಬಿಂಗ್ ಕೆಲಸವನ್ನೇ ಕೊನೆ ಗಳಿಗೆಯವರೆಗೂ ಮುಗಿಸದೆ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ತಡ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಇದೇನೋ ‘ಧುರಂಧರ್ 2’ ಗೆ ಮಾತ್ರ ಆಗಿದ್ದಲ್ಲ, ಡಬ್ಬಿಂಗ್ ಆಗಿ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಬರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಬ್ಯಾನರ್ ಸಿನಿಮಾಗಳ ಕಥೆಯೂ ಇದೇ ಆಗಿದೆ. ಪೋಸ್ಟರ್ನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ 5 ಭಾಷೆ ಅಂತ ಹಾಕ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಕನ್ನಡದ ಕಂಟೆಂಟ್ ರೆಡಿ ಮಾಡೋಕೆ ಮಾತ್ರ ಇವರಿಗೆ ಮೈಗಳ್ಳತನ.
ಕೊನೆಗೆ ಮಾರ್ಚ್ 22 ಭಾನುವಾರ ಜಿಯೋ ಸ್ಟುಡಿಯೋಸ್ ನವರು “ನಾಳೆಯಿಂದ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಧುರಂಧರ್ 2 ಗರ್ಜಿಸಲಿದೆ” ಎಂದು ಪೋಸ್ಟ್ ಹಾಕುತ್ತಾರೆ. ಅಂದರೆ ಮಾರ್ಚ್ 23 ಸೋಮವಾರದಿಂದ ಕನ್ನಡ ಶೋಗಳು ಶುರು! ಮೊದಲ ಮೂರು ದಿನದ ವೀಕೆಂಡ್ ಟೈಮಲ್ಲಿ ಜನ ಹುಚ್ಚೆದ್ದು ಥಿಯೇಟರ್ಗೆ ಬರ್ತಾರೆ. ಆ ಟೈಮಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಶೋಗಳು ಇಲ್ಲದೆ ಇದ್ದಾಗ, ಬೇರೆ ದಾರಿಯಿಲ್ಲದೆ 400-500 ರೂಪಾಯಿ ಕೊಟ್ಟು ಹಿಂದಿ ಶೋಗಳನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ಇದರಿಂದ ಒರಿಜಿನಲ್ ಹಿಂದಿ ವರ್ಷನ್ನ ಬಾಕ್ಸ್ ಆಫೀಸ್ (Box Office) ಕಲೆಕ್ಷನ್ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಜನರ ಜೇಬಿಗೆ ಕನ್ನ ಹಾಕಿದ ಮೇಲೆ, ಈಗ ಸೋಮವಾರದಿಂದ (ವರ್ಕಿಂಗ್ ಡೇ) ಕನ್ನಡ ವರ್ಷನ್ ಕೊಟ್ಟರೆ ನೋಡೋಕೆ ಐಟಿ ಟೆಕ್ಕಿಗಳು ಅಥವಾ ಆಫೀಸ್ ಗೆ ಹೋಗುವ ಜನ ಫ್ರೀ ಇರ್ತಾರಾ? ಇದು ನಮ್ಮ ಜನರ ತಾಳ್ಮೆಯ ಜೊತೆ ಆಟವಾಡುವ ಪಕ್ಕಾ ಮೋಸ.
ವಿತರಣಾ ಮಾಫಿಯಾ ಮತ್ತು ಥಿಯೇಟರ್ ಲಾಬಿಯ ಕರಾಳ ಮುಖ
ಈ ಭಾಷಾ ದ್ರೋಹದ ಹಿಂದೆ ಕೇವಲ ಬಾಲಿವುಡ್ ನಿರ್ಮಾಪಕರ ಕೈವಾಡ ಮಾತ್ರವಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಸ್ಥಳೀಯ ಥಿಯೇಟರ್ ಲಾಬಿ ಮತ್ತು ಸಿನಿಮಾ ವಿತರಣಾ ಸಿಂಡಿಕೇಟ್ (Distribution Syndicate) ಪಾತ್ರವೂ ಅಷ್ಟೇ ಇದೆ.
ಈ ಕಳ್ಳಾಟದ ಅಸಲಿ ಸ್ಟ್ರಾಟಜಿ (Strategy) ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ. ಈ ಬಾರಿ ಜಿಯೋ ಸ್ಟುಡಿಯೋಸ್ ಸಿನಿಮಾದ ಡಿಸ್ಟ್ರಿಬ್ಯೂಷನ್ ಅನ್ನು ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಕೊಡದೆ, ಹೆಚ್ಚಿನ ಲಾಭಕ್ಕಾಗಿ ತಾವೇ ಖುದ್ದಾಗಿ ಹ್ಯಾಂಡಲ್ ಮಾಡಿದೆ. PVR ನಲ್ಲಿದ್ದ ದೀಪಕ್ ಶರ್ಮಾ ಎಂಬುವವರನ್ನು ಡಿಸ್ಟ್ರಿಬ್ಯೂಷನ್ ಹೆಡ್ ಆಗಿ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು, ಇಡೀ ರಿಲೀಸ್ ಮತ್ತು ಪ್ರೈಸಿಂಗ್ ಸ್ಟ್ರಾಟಜಿಯನ್ನು ಮುಂಬೈನಿಂದಲೇ ಕಂಟ್ರೋಲ್ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಅಂದರೆ, ಕನ್ನಡ ಶೋಗಳನ್ನು ಕ್ಯಾನ್ಸಲ್ ಮಾಡಿದ್ದು ಕೇವಲ “ತಾಂತ್ರಿಕ ಸಮಸ್ಯೆ” ಯಲ್ಲ, ಇದೊಂದು ಪಕ್ಕಾ ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ.
ಮುಂಬೈನ ಮರಾಠ ಮಂದಿರ, ಗೇಟಿ ಗ್ಯಾಲಕ್ಸಿಯಂತಹ ಥಿಯೇಟರ್ ಮಾಲೀಕ ಮನೋಜ್ ದೇಸಾಯಿ ಅವರೇ, ಸಿನಿಮಾದ KDM (Key Delivery Message) ಅನ್ನು ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಜಿಯೋ ಸ್ಟುಡಿಯೋಸ್ ಕೊಟ್ಟಿಲ್ಲ, ಇದು ಅವರದ್ದೇ ತಪ್ಪು ಎಂದು ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಕಿಡಿಕಾರಿದ್ದಾರೆ. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಟೆಕ್ನಿಕಲ್ ಕಂಟ್ರೋಲ್ ಇರುವ ಸಂಸ್ಥೆ, ಕನ್ನಡದ KDM ಮತ್ತು ಡಬ್ಬಿಂಗ್ ಅನ್ನು ಮಾತ್ರ ದಿನಗಟ್ಟಲೆ ಡಿಲೇ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂದರೆ, ಕರ್ನಾಟಕದ ಸ್ಥಳೀಯ ಥಿಯೇಟರ್ ಮಾಲೀಕರು ಮತ್ತು ವಿತರಕರ ಮೌನ ಸಮ್ಮತಿಯೂ ಇದರಲ್ಲಿದೆ.
ನಮ್ಮ ಸ್ಥಳೀಯ ಮಲ್ಟಿಪ್ಲೆಕ್ಸ್ ಮಾಲೀಕರು ಮತ್ತು ವಿತರಕರು ಕನ್ನಡಿಗರ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಚೂರಿ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ವೀಕೆಂಡ್ನಲ್ಲಿ ಥಿಯೇಟರ್ ತುಂಬಬೇಕು, ಪಾಪ್ಕಾರ್ನ್ (Popcorn) ಮಾರಾಟವಾಗಬೇಕು, ದುಡ್ಡು ಬರಬೇಕು. ಸಿನಿಮಾ ಯಾವ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಅವರಿಗೇನು? ಕನ್ನಡಿಗರು ಬಂದು ಹಿಂದಿಯಲ್ಲೇ ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಿ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಅಗ್ಗದ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಈ ವಿತರಕರದ್ದು. ಇದನ್ನೇ ನಾನು ‘ಮಲತಾಯಿ ಧೋರಣೆ’ ಎನ್ನುವುದು.
ಕನ್ನಡದ ನೆಲದಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಕನ್ನಡದ ಜನರ ದುಡ್ಡು ಕಿತ್ತುಕೊಂಡು, ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಗೇ ಮಣ್ಣು ಹಾಕುವ ಈ ಥಿಯೇಟರ್ ಮಾಫಿಯಾವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸದೆ ಬಿಟ್ಟರೆ, ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ದೊಡ್ಡ ಪ್ಯಾನ್-ಇಂಡಿಯಾ ಸಿನಿಮಾ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನು “ಸೆಕೆಂಡ್ ಕ್ಲಾಸ್ ಸಿಟಿಜನ್ಸ್” ತರಹ ಟ್ರೀಟ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನಮ್ಮ ದುಡ್ಡು ಫಸ್ಟ್ ಕ್ಲಾಸ್, ಆದರೆ ಭಾಷೆ ಸೆಕೆಂಡ್ ಕ್ಲಾಸ್! ಇದ್ಯಾವ ನ್ಯಾಯ?
ಭಾಷಾ ದ್ರೋಹದ ವಿರುದ್ಧ ಸಿಡಿದೇಳಬೇಕಾದ ಸಮಯ (Call to Action)
ಕನ್ನಡಿಗರೇ, ಈ ಡೇಟಾ ಮತ್ತು ಈ ವಾಸ್ತವ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಬುಕ್ಮೈಶೋದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಶೋ ಟೈಮಿಂಗ್ಸ್, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಲೆಕ್ಷನ್ ರಿಪೋರ್ಟ್, ನಮ್ಮನ್ನು ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಗಣನೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಚಿ ಹೇಳುತ್ತಿವೆ. ಈಗ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇರುವುದು ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡಿಗರ ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ್ದು.
ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಸ್ಟುಡಿಯೋಗಳು, ಮಲ್ಟಿಪ್ಲೆಕ್ಸ್ ಲಾಬಿ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯ ವಿತರಕರ ಈ ಉದ್ಧಟತನಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಪಾಠ ಕಲಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ಇರುವುದು ಕೇವಲ ನಮ್ಮ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ. ಪ್ಯಾನ್-ಇಂಡಿಯಾ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುವ ಯಾವುದೇ ಪರಭಾಷಾ ಸಿನಿಮಾ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಆ ಸಿನಿಮಾವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಹಿಷ್ಕರಿಸುವ ಕಠಿಣ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ನಾವು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿದೆ.
“ಕನ್ನಡ ಡಬ್ಬಿಂಗ್ ಬರುವವರೆಗೂ ನಾವು ಕಾಯುತ್ತೇವೆ, ಹಿಂದಿ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಭಾಷೆಯ ಶೋಗಳಿಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ” ಎಂಬ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ನಾವು ನಮ್ಮ ಪರ್ಸ್ (Wallet) ಮೂಲಕವೇ ನೀಡಬೇಕಿದೆ. ವೀಕೆಂಡ್ ಬಂತು ಅಂತ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ರೇಟ್ ಕೊಟ್ಟು, 400-500 ರೂಪಾಯಿ ಟಿಕೆಟ್ ತಗೊಂಡು ಪರಭಾಷೆಯ ಶೋಗಳನ್ನು ನೋಡುವ ಚಾಳಿಯನ್ನು ಬಿಡದಿದ್ದರೆ, ನಮ್ಮ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಇದೇ ರೀತಿ ತುಳಿಯುತ್ತಾರೆ.
ಸ್ಥಳೀಯ ಥಿಯೇಟರ್ ಮಾಲೀಕರನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯಬೇಕು. “ನಮ್ಮ ಏರಿಯಾ ಥಿಯೇಟರ್ನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಶೋ ಯಾಕಿಲ್ಲ?” ಎಂದು ಬುಕ್ಮೈಶೋನಲ್ಲಿ ರೇಟಿಂಗ್ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಮಲ್ಟಿಪ್ಲೆಕ್ಸ್ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ಗಳನ್ನು ತರಾಟೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವವರೆಗೂ ಕನ್ನಡಿಗರು ಅಗ್ರೆಸ್ಸಿವ್ (Aggressive) ಆಗಲೇಬೇಕು. ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಿನಿಮಾದ ಟಿಕೆಟ್ ಪ್ರಶ್ನೆಯಲ್ಲ, ಇದು ಕನ್ನಡಿಗರ ಅಸ್ಮಿತೆ, ಸ್ವಾಭಿಮಾನ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಯ ಭಾಷಾ ಹಕ್ಕಿನ ಪ್ರಶ್ನೆ.
ಭಾಷಾ ದ್ರೋಹ ಎಸಗುವ ಈ ವಿತರಣಾ ಸಿಂಡಿಕೇಟ್ಗಳಿಗೆ ಕನ್ನಡಿಗರ ತಾಕತ್ತು ಏನು ಎಂಬುದು ಅವರ ಬಾಕ್ಸ್ ಆಫೀಸ್ ಕಲೆಕ್ಷನ್ ಜೀರೋ ಆದಾಗಲೇ ಅರ್ಥವಾಗುವುದು. ಕನ್ನಡದ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡವೇ ಸಾರ್ವಭೌಮ. ಕನ್ನಡಿಗರು ಇನ್ನಾದರೂ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಂಡು, ತಮ್ಮ ಕಷ್ಟದ ದುಡ್ಡನ್ನು, ತಮ್ಮ ಭಾಷೆಗೆ ಬೆಲೆ ಕೊಡುವ ಸಿನಿಮಾಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಮೀಸಲಿಡಬೇಕಿದೆ. ಕನ್ನಡವನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸುವ ‘ಧುರಂಧರ್ 2’ ನಂತಹ ಯಾವುದೇ ಅಹಂಕಾರಿ ಸಿನಿಮಾಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಆ ಮೂಲಕ ಹಿಂದಿ ಹೇರಿಕೆ ಮಾಡುವ ವಿತರಣಾ ಮಾಫಿಯಾವನ್ನು ಬೇರು ಸಮೇತ ಕಿತ್ತೊಗೆಯುವ ಶಕ್ತಿ ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡಿಗರ ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನಲ್ಲಿದೆ. ಎದ್ದೇಳಿ, ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ, ನಮ್ಮ ಭಾಷೆಯ ಹಕ್ಕನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳಿ!
Leave a Reply