ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ-ಧಾರವಾಡ: ಮುಂದಿನ ‘ರಿಯಲ್ ಎಸ್ಟೇಟ್ ಬಬಲ್’? ನಮ್ಮದೇ ನೆಲದಲ್ಲಿ ನಾವೇ ಭಿಕ್ಷುಕರಾಗುತ್ತಿರುವ ಕರಾಳ ಸತ್ಯ!

ನಮಸ್ಕಾರ ಕನ್ನಡಿಗರೇ. ನಾನು ನಿಮ್ಮ ‘ವಾಯ್ಸ್ ಆಫ್ ಕನ್ನಡಿಗ’ (The Voice of Kannadiga). ನೀವು ಈಗ ಒಂದು ಕಪ್ ಚಹಾ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ಗಿರ್ಮಿಟ್ ತಿನ್ನುತ್ತಾ, “ನಮ್ಮ ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ-ಧಾರವಾಡ ಎಷ್ಟು ಶಾಂತವಾಗಿದೆ, ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ” ಅಂತ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಈ ಲೇಖನ ಓದುತ್ತಿರಬಹುದು. ಆದರೆ, ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಣೆದುರೇ ನಮ್ಮ ಊರು, ನಮ್ಮ ನೆಲ, ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಹೇಗೆ ನಮ್ಮ ಕೈತಪ್ಪಿ ಹೋಗುತ್ತಿದೆ ಅನ್ನೋದನ್ನ ಬಿಡಿಸಿ ಹೇಳಲಿಕ್ಕೇ ನಾನು ಇವತ್ತು ಈ ಸುದೀರ್ಘವಾದ, ಸ್ವಲ್ಪ ಕಹಿಯಾದ, ಆದರೆ ಅಕ್ಷರಶಃ ಸತ್ಯವಾದ ವರದಿಯನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಮುಂದಿಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ-ಧಾರವಾಡ ಎಂದರೆ ಸಾಹಿತ್ಯ, ಧಾರವಾಡ ಪೇಡಾ, ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಮುಗ್ಧ ಜನ, ಮತ್ತು ನೆಮ್ಮದಿಯ ಬದುಕು. ಆದರೆ ಇವತ್ತು? ಎಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೂ ‘ರಿಯಲ್ ಎಸ್ಟೇಟ್’ (Real Estate) ದಂಧೆ. ಎಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೂ ಹೊರಗಿನವರ ಹಾವಳಿ. ಲೇ-ಔಟ್ (Layout) ಗಳ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ರೈತರ ಹೊಟ್ಟೆ ಮೇಲೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿರುವ ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಜಾಲ. ನಮ್ಮದೇ ಊರಿನಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮದೇ ನೆಲದಲ್ಲಿ ನಾವು ಇವತ್ತು ಅಕ್ಷರಶಃ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರಾಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. “ಏನ್ ನಡೀತಿದೆ ಇಲ್ಲಿ?” ಅಂತ ನೀವು ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೀರಾ? ಇಲ್ಲ ತಾನೇ? ನಮ್ಮ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಜನಕ್ಕೆ ಇರುವ ಆ “ವಿಶಾಲ ಹೃದಯ” ಅನ್ನೋ ಕಾಯಿಲೆಯೇ ಇವತ್ತು ನಮಗೆ ಮುಳುವಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಬನ್ನಿ, ಇವತ್ತು ಮುಲಾಜಿಲ್ಲದೆ, ಯಾವುದೇ ರಾಜಕೀಯದ ಬಣ್ಣವಿಲ್ಲದೆ, ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಸ್ವಾಭಿಮಾನಿ ಕನ್ನಡಿಗನ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ-ಧಾರವಾಡದ ರಿಯಲ್ ಎಸ್ಟೇಟ್ ಬಬಲ್ (Bubble), ಉತ್ತರ ಭಾರತೀಯರ ವಲಸೆಯ ವಿಷ, ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಮಲಗಿರುವ ಕನ್ನಡಿಗರ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಮಾಡೋಣ.

೧. ಬೆಂಗಳೂರು ಮಟ್ಟದ ಬೆಲೆಗಳು: ಇದು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯೋ ಅಥವಾ ಕೃತಕ ‘ಬಬಲ್’ ಸ್ಫೋಟವೋ?

ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ-ಧಾರವಾಡದಲ್ಲಿ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನಿವೇಶನಗಳ ಮತ್ತು ಮನೆಗಳ ಬೆಲೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೀರಾ? ಕೇಳಿದರೆ ಖಂಡಿತ ತಲೆ ತಿರುಗುತ್ತದೆ. ೨೦೨೪-೨೦೨೫ರ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಇಲ್ಲಿನ ವಸತಿ ಆಸ್ತಿಗಳ ಬೆಲೆ ವಾರ್ಷಿಕವಾಗಿ ಶೇ ೧೦ ರಿಂದ ೧೫ ರಷ್ಟು ಏರಿಕೆಯಾಗಿದೆ. ಕೆಲವು ಪ್ರೀಮಿಯಂ (Premium) ಜಾಗಗಳಲ್ಲಂತೂ ಇದು ಶೇ ೨೦-೩೫ ರಷ್ಟು ಜಿಗಿದಿದೆ.

ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಹೊರವಲಯಗಳಾದ ನೆಲಮಂಗಲ, ಕೆಂಗೇರಿ ಅಥವಾ ದೇವನಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಬೆಲೆಗಳೇ ಇವತ್ತು ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಯ ಗೋಕುಲ ರೋಡ್, ವಿದ್ಯಾನಗರ, ಮತ್ತು ನವನಗರದಲ್ಲಿವೆ. ಐಟಿ (IT) ಕಂಪನಿಗಳಿಲ್ಲದ, ದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟದ ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ (Corporate) ಉದ್ಯೋಗಗಳಿಲ್ಲದ ನಮ್ಮ ಅವಳಿ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟೊಂದು ರೇಟ್ ಯಾಕೆ? ಯಾರು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಇಷ್ಟು ರೊಕ್ಕ?

ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ-ಧಾರವಾಡದ ಪ್ರಸ್ತುತ ಆಸ್ತಿ ಬೆಲೆಗಳ ಕರಾಳ ಮುಖ

ಒಮ್ಮೆ ಈ ಕೆಳಗಿನ ಟೇಬಲ್ ನೋಡಿ. ಇದು ನಮ್ಮ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕನ್ನಡಿಗನ ಕೈಗೆ ಎಟುಕುವ ಬೆಲೆಗಳೇ ಅಂತ ನೀವೇ ನಿರ್ಧರಿಸಿ :

ಪ್ರದೇಶ (Locality)	ಸರಾಸರಿ ಬೆಲೆ (ಪ್ರತಿ ಚ.ಅಡಿಗೆ)	ನಿವೇಶನದ ಆರಂಭಿಕ ಬೆಲೆ	ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಗೆ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಕಾರಣಗಳು
ಗೋಕುಲ ರಸ್ತೆ (Gokul Road)	₹೪,೫೦೦ – ₹೬,೫೦೦	₹೫೦ – ೬೦ ಲಕ್ಷ	ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣ, ಹೊಸ ಇನಾರ್ಬಿಟ್ ಮಾಲ್ (Inorbit Mall), ಕೈಗಾರಿಕಾ ವಲಯ.
ವಿದ್ಯಾನಗರ (Vidya Nagar)	₹೫,೦೦೦ – ₹೭,೮೦೦	₹೫೦ ಲಕ್ಷದಿಂದ	ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು, ಬಾಡಿಗೆ ಆದಾಯ, ಪ್ರೀಮಿಯಂ ಲೊಕೇಶನ್.
ಕೇಶವಾಪುರ (Keshwapur)	₹೩,೦೦೦ – ₹೫,೭೦೦	₹೪೦ ಲಕ್ಷದಿಂದ	ನಗರದ ಮಧ್ಯಭಾಗ, ರೈಲ್ವೆ ನಿಲ್ದಾಣದ ಸಾಮೀಪ್ಯ.
ನವನಗರ (Navanagar)	₹೨,೦೦೦ – ₹೫,೮೦೦	₹೨೫ – ೪೦ ಲಕ್ಷ	ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ-ಧಾರವಾಡ ಮಧ್ಯದ ಸಂಪರ್ಕ, ಬಿ.ಆರ್.ಟಿ.ಎಸ್ (BRTS) ನಿಲ್ದಾಣ.
ಗಬ್ಬೂರು / ಕುಸುಗಲ್ಲ	₹೧,೨೦೦ – ₹೨,೨೦೦	₹೧೫ ಲಕ್ಷದಿಂದ	ಹೊಸದಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಪ್ರದೇಶಗಳು, ಅಗ್ಗದ ಹೂಡಿಕೆ.
ಹಳೇ ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ (Old Hubli)	₹೨,೭೦೦ – ₹೭,೦೦೦	₹೩೦ ಲಕ್ಷದಿಂದ	ವಾಣಿಜ್ಯ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ಹಬ್.

ಇದು ಕೇವಲ ರಿಯಲ್ ಎಸ್ಟೇಟ್ ಏಜೆಂಟರು ಮತ್ತು ಬಿಲ್ಡರ್ ಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಸಿರುವ ಕೃತಕ ಬೇಡಿಕೆ (Artificial Demand). ಇಲ್ಲಿ ಏನಾಗುತ್ತಿದೆ ಅಂದರೆ, ಪುಣೆ, ಮುಂಬೈ, ಬೆಂಗಳೂರು, ಮತ್ತು ಉತ್ತರ ಭಾರತದ ಹೂಡಿಕೆದಾರರು, ಎನ್.ಆರ್.ಐ (NRI) ಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದು ಬಂಡವಾಳ ಸುರಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ಇದು ಅಗ್ಗ. ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕೋಟಿ ಕೊಟ್ಟು ಸಣ್ಣ ಫ್ಲಾಟ್ (Flat) ತಗೊಳ್ಳುವ ಬದಲು, ಇಲ್ಲಿ ೫೦ ಲಕ್ಷಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ನಿವೇಶನ ತಗೊಂಡು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ. “ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಸಿಟಿ (Smart City) ಆಗ್ತಿದೆ, ವಂದೇ ಭಾರತ್ ಟ್ರೈನ್ ಬಂದಿದೆ, ಬಿ.ಆರ್.ಟಿ.ಎಸ್ (BRTS) ಇದೆ, ಐಐಟಿ (IIT) ಬಂದಿದೆ” ಅಂತ ಮಾರ್ಕೆಟಿಂಗ್ ಮಾಡಿ ರೇಟ್ ಏರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಆದರೆ, ನಮ್ಮ ಲೋಕಲ್ ಹುಡುಗನ ಕಥೆ ಏನು? ಅವನು ತಿಂಗಳಿಗೆ ಇಪ್ಪತ್ತೋ, ಮೂವತ್ತೋ ಸಾವಿರ ಸಂಬಳಕ್ಕೆ ಯಾವುದೋ ಸಣ್ಣ ಕಂಪನಿಲಿ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ (Manager) ಅಂತ ದುಡಿಯುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಚದರ ಅಡಿಗೆ ಆರು ಸಾವಿರ ರೂಪಾಯಿ ಕೊಟ್ಟು ಸ್ವಂತ ಮನೆ ಕಟ್ಟುವುದು ಹೇಗೆ? ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಅಂದರೆ, ನಮ್ಮದೇ ಊರಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಜನರನ್ನು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಿಂದ ಹೊರದಬ್ಬುವ (Priced Out) ಕೆಲಸ ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ.

೨. ಮೂಲಸೌಕರ್ಯದ ನೈಜ ಮುಖ: ದಿವಾಳಿಯಾದ ಮಹಾನಗರ ಪಾಲಿಕೆ

“ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಆಗ್ತಿದೆ ಬಾಸ್, ಅದಕ್ಕೆ ರೇಟ್ ಜಾಸ್ತಿ” ಅಂತ ಯಾರಾದರೂ ಬಂದು ನಿಮ್ಮ ಹತ್ತಿರ ಬಡಬಡಿಸಿದರೆ, ಅವರಿಗೆ ನಮ್ಮ ಮಹಾನಗರ ಪಾಲಿಕೆಯ (HDMC) ಅಸಲಿ ಕಥೆ ಹೇಳಿ.

ರಿಯಲ್ ಎಸ್ಟೇಟ್ ಬೆಲೆಗಳು ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಏರಿವೆ ನಿಜ, ಆದರೆ ನಮ್ಮ ರಸ್ತೆಗಳು, ಚರಂಡಿಗಳು, ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಹೇಗಿದೆ? ಮಳೆ ಬಂದರೆ ನಮ್ಮ ರಸ್ತೆಗಳೆಲ್ಲಾ ಕೆರೆಗಳಾಗುತ್ತವೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಧಾರವಾಡದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಪಾಲಿಕೆ ಸಭೆಯ ವರದಿಗಳನ್ನು ಓದಿದರೆ ಎಂಥವರಿಗೂ ಹೊಟ್ಟೆ ಉರಿಯುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ-ಧಾರವಾಡ ಮಹಾನಗರ ಪಾಲಿಕೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆರ್ಥಿಕ ದಿವಾಳಿತನದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿದೆ.

ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಬರಬೇಕಾದ ₹೨೪೦ ಕೋಟಿ ಅನುದಾನ ಕಳೆದ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಬಂದೇ ಇಲ್ಲ. ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಎಷ್ಟು ಭೀಕರವಾಗಿದೆ ಅಂದರೆ, ಪಾಲಿಕೆಯ ಕಾಯಂ ನೌಕರರಿಗೆ ೭ನೇ ವೇತನ ಆಯೋಗದ ಪ್ರಕಾರ ಏರಿಕೆಯಾದ ಸಂಬಳವನ್ನು ಕೊಡಲೂ ದುಡ್ಡಿಲ್ಲ. “ನಿಮ್ಮ ಆಂತರಿಕ ನಿಧಿಯಿಂದಲೇ ರೊಕ್ಕ ಹೊಂದಿಸಿ ಸಂಬಳ ಕೊಡಿ” ಅಂತ ಸರ್ಕಾರ ಕೈತೊಳೆದುಕೊಂಡಿದೆ. ಗುತ್ತಿಗೆದಾರರಿಗೆ ಬಿಲ್ (Bill) ಪಾವತಿಯಾಗಿಲ್ಲ, ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಕಾಮಗಾರಿಗಳು ನಿಂತುಹೋಗಿವೆ.

ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ನೋಡಿದರೆ, ಪಾಲಿಕೆಯ ಕಾರ್ಪೊರೇಟರ್‌ಗಳು ಮುಂಬರುವ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ₹೩,೩೩೨ ಕೋಟಿ ವೆಚ್ಚದ ೧,೧೦೦ ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಮಗಾರಿಗಳ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ!. ದುಡ್ಡೇ ಇಲ್ಲದಿರುವಾಗ ಈ ಕಾಗದದ ಮೇಲಿನ ಕೋಟೆಗಳು ಯಾರಿಗೆ ಬೇಕು? ಬೀದಿ ನಾಯಿಗಳ ಕಾಟ ತಾಳಲಾರದೆ ಜನ ಬಾಯಿ ಬಡ್ಕೊಂಡ್ರು ಪಾಲಿಕೆಯಿಂದ ಏನೂ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಆಸ್ತಿ ತೆರಿಗೆಯನ್ನು (Property Tax) ದಿಢೀರನೆ ಹೆಚ್ಚಿಸಿ, ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ರಕ್ತ ಹೀರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಮೂಲಸೌಕರ್ಯವೇ ನರಳುತ್ತಿರುವಾಗ, ಯಾವ ಪುರುಷಾರ್ಥಕ್ಕೆ ಜಾಗದ ಬೆಲೆಗಳು ಹೀಗೆ ಗಗನಕ್ಕೇರುತ್ತಿವೆ? ಇದನ್ನೇ “ಬಬಲ್” (Bubble) ಅಂತ ಕರೆಯೋದು. ಒಳಗೆ ಏನೂ ಇಲ್ಲ, ಬರೀ ಗಾಳಿ ತುಂಬಿದ ಬಲೂನು. ಇದು ಒಡೆದಾಗ, ನಮ್ಮ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರೇ ಬೀದಿಗೆ ಬೀಳೋದು.

೩. ಕನ್ನಡಿಗರ ಕೈತಪ್ಪುತ್ತಿರುವ ಕೃಷಿ ಭೂಮಿ: ರೈತರ ಮರಣಶಾಸನ

ಇದೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ, ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ರೈತರು ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರವಾದ ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಚಿಗೆ ಬಲಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕೈಗಾರಿಕಾ ಕಾರಿಡಾರ್, ನಗರಾಭಿವೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ‘ವೀಕೆಂಡ್ ಹೋಮ್’ (Weekend Home) ಗಳ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಅನ್ನದಾತರ ಫಲವತ್ತಾದ ಕೃಷಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ನಿರ್ದಾಕ್ಷಿಣ್ಯವಾಗಿ ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಹುಡಾ (HDUDA) ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ೪೬ ಹಳ್ಳಿಗಳ ಸೇರ್ಪಡೆ: ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯೋ? ಲೂಟಿಯೋ?

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ-ಧಾರವಾಡ ನಗರಾಭಿವೃದ್ಧಿ ಪ್ರಾಧಿಕಾರ (HDUDA) ತನ್ನ ಗಡಿಯನ್ನು ೪೦೮ ಚದರ ಕಿ.ಮೀ. ನಿಂದ ಬರೋಬ್ಬರಿ ೭೫೭ ಚದರ ಕಿ.ಮೀ. ಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಲು ಹೊರಟಿದೆ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಅವಳಿ ನಗರಗಳ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿರುವ ೪೬ ಹಳ್ಳಿಗಳನ್ನು ತನ್ನ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸರ್ಕಾರದ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಪಡೆದಿದೆ. ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ ತಾಲೂಕಿನ ರೇವಡಿಹಾಳ, ದೇವರಗುಡಿಹಾಳ, ಕುಸುಗಲ್ಲ, ಸುಳ್ಳ; ಧಾರವಾಡ ತಾಲೂಕಿನ ಮುಗದ, ಕಮಲಾಪುರ, ದಾಸನಕೊಪ್ಪ; ಕಲಘಟಗಿ ತಾಲೂಕಿನ ಧುಮ್ಮವಾಡ ಹೀಗೆ ೪೬ ಹಳ್ಳಿಗಳು ಈಗ ಪ್ರಾಧಿಕಾರದ ಕಪಿಮುಷ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿವೆ.

ಪ್ರಾಧಿಕಾರದ ಅಧ್ಯಕ್ಷರು, “ಇದರಿಂದ ಅಕ್ರಮ ಬಡಾವಣೆಗಳಿಗೆ ಬ್ರೇಕ್ ಬೀಳುತ್ತೆ, ರೈತರಿಗೆ ಜಮೀನಿಗೆ ಒಳ್ಳೆ ರೇಟ್ ಸಿಗುತ್ತೆ” ಅಂತ ಭಾಷಣ ಬಿಗಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ವಾಸ್ತವ ಏನು ಗೊತ್ತಾ? ಒಮ್ಮೆ ಈ ಹಳ್ಳಿಗಳು ನಗರಾಭಿವೃದ್ಧಿ ಪ್ರಾಧಿಕಾರದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ಸೇರಿದರೆ, ಕೃಷಿ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ವಿಪರೀತ ನಿಯಮಗಳು ಮತ್ತು ತೆರಿಗೆಗಳು ಹೇರಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ರೈತರು ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿ ವ್ಯವಸಾಯ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ರತ್ನ ಭಾರತ ರೈತ ಸಮಾಜದ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ರೈತರು ತೀವ್ರ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. “ಶೇ ೯೫ರಷ್ಟು ರೈತರು ಕೃಷಿ ನಂಬಿ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದೇವೆ, ಪ್ರಾಧಿಕಾರ ಸೇರ್ಪಡೆಯಿಂದ ಕೇವಲ ರಿಯಲ್ ಎಸ್ಟೇಟ್ ಏಜೆಂಟರಿಗೆ ಲಾಭವಾಗುತ್ತದೆ ವಿನಃ ನಮಗಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಜಮೀನನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಬೆಲೆಗೆ ಖರೀದಿಸಿ, ಲೇ-ಔಟ್ ಮಾಡಿ, ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ಲಾಭ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಹುನ್ನಾರವಿದು” ಎಂದು ರೈತರು ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಕೈಗಾರಿಕಾ ಕಾರಿಡಾರ್ (Industrial Corridor) ಮತ್ತು ಕಣ್ಣೀರ ಕಥೆಗಳು

ಬೆಂಗಳೂರು-ಮುಂಬೈ ಎಕನಾಮಿಕ್ ಕಾರಿಡಾರ್ (BMEC) ಮತ್ತು ಎಫ್.ಎಂ.ಸಿ.ಜಿ (FMCG) ಕ್ಲಸ್ಟರ್‌ಗಾಗಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಕೈಗಾರಿಕಾ ಪ್ರದೇಶಾಭಿವೃದ್ಧಿ ಮಂಡಳಿ (KIADB) ಸಾವಿರಾರು ಎಕರೆ ಕೃಷಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ. ಧಾರವಾಡ ತಾಲೂಕಿನ ಚಿಕ್ಕ ಮಲ್ಲಿಗವಾಡ, ಹಿರೇ ಮಲ್ಲಿಗವಾಡ ಸೇರಿದಂತೆ ೧೪ ಗ್ರಾಮಗಳ ರೈತರು ಭೂಸ್ವಾಧೀನ ವಿರೋಧಿಸಿ ರಸ್ತೆಗಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ.

“ಹಿಂದೆಯೂ ನಮಗೆ ಹೀಗೆಯೇ ಮೋಸ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಜಮೀನು ಕೊಡುವಾಗ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಬೆಲೆ ಕೊಡ್ತೀವಿ ಅಂದ್ರು, ಕೊಡಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಯುವಕರಿಗೆ ಆ ಫ್ಯಾಕ್ಟರಿಗಳಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗ ಕೊಡ್ತೀವಿ ಅಂದ್ರು, ಅದನ್ನೂ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ನಮ್ಮ ಹತ್ತಿರ ಭೂಮಿಯೂ ಇಲ್ಲ, ಉದ್ಯೋಗವೂ ಇಲ್ಲ” ಎಂದು ರೈತರು ಆಕ್ರೋಶ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಆದೇಶದ ಪ್ರಕಾರ ಫಲವತ್ತಾದ ಕೃಷಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ವಾಣಿಜ್ಯ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಗೆ ಬಳಸಬಾರದು ಎಂದಿದ್ದರೂ, ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಏಜೆಂಟರು ಸೇರಿಕೊಂಡು ನಮ್ಮ ರೈತರ ಹೊಟ್ಟೆ ಮೇಲೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಬೇಕು ನಿಜ, ಆದರೆ ನಮ್ಮನ್ನೇ ಮಣ್ಣುಪಾಲು ಮಾಡಿ ಕಟ್ಟುವ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ನಮಗೆ ಬೇಕಾ?

‘ವೀಕೆಂಡ್ ಹೋಮ್’ (Weekend Home) ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ದುಃಸ್ವಪ್ನ

ಇದೆಲ್ಲದರ ಜೊತೆಗೆ ಈಗ ಹೊಸ ರೋಗವೊಂದು ಶುರುವಾಗಿದೆ. ಅದೇ ‘ವೀಕೆಂಡ್ ಹೋಮ್’ ಅಥವಾ ‘ಮ್ಯಾನೇಜ್ಡ್ ಫಾರ್ಮ್ ಲ್ಯಾಂಡ್’ (Managed Farmland). ಬೆಂಗಳೂರು, ಹೈದರಾಬಾದ್ ಮತ್ತು ಹೊರರಾಜ್ಯದ ಸಾಫ್ಟ್‌ವೇರ್ ಟೆಕ್ಕಿಗಳು, ಶ್ರೀಮಂತರು ತಮ್ಮ ವಾರಾಂತ್ಯದ ಮೋಜು-ಮಸ್ತಿಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೃಷಿ ಭೂಮಿಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಇವರು ಬಂದು ನಮ್ಮ ಮುಗ್ಧ ರೈತರಿಗೆ ದಿಢೀರ್ ಅಂತ ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತದ ಹಣದ ಆಸೆ ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ರೈತ ತನ್ನ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಮಾರಿಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ಆಮೇಲೆ ಆ ಹೊರಗಿನವರು ಆ ಜಾಗದ ಸುತ್ತ ದೊಡ್ಡ ಕಾಂಪೌಂಡ್ ಅಥವಾ ಫೆನ್ಸಿಂಗ್ (Fencing) ಹಾಕುತ್ತಾರೆ. ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ತಲೆತಲೆಮಾರುಗಳಿಂದ ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ರೈತರು ಒಬ್ಬರ ಜಮೀನಿನಿಂದ ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಜಮೀನಿಗೆ ಹೋಗಲು ಕಾಲುದಾರಿ ಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ. ಈ ಕಾಂಪೌಂಡ್ ಗಳಿಂದ ಆ ದಾರಿಗಳೆಲ್ಲಾ ಮುಚ್ಚಿಹೋಗಿ, ಹಳ್ಳಿಗರ ನಡುವೆ ಜಗಳ ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ.

ಇನ್ನು ಜಮೀನು ಮಾರಿದ ರೈತನ ಕಥೆ ಏನಾಗುತ್ತದೆ? ಕೈಗೆ ಬಂದ ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತದ ದುಡ್ಡನ್ನು ನೋಡಿ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಶೋಕಿ ಶುರು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ದೊಡ್ಡ ಕಾರ್ ತಗೋತಾನೆ, ಮದುವೆಗೆ ಅಂತ ಲಕ್ಷಾಂತರ ರೂಪಾಯಿ ಖರ್ಚು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಒಂದೆರಡು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಆ ರೊಕ್ಕವೆಲ್ಲಾ ಖಾಲಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಕೊನೆಗೆ ಅದೇ ರೈತ, ತಾನು ಮಾರಿದ ಅದೇ ‘ವೀಕೆಂಡ್ ಹೋಮ್’ ನ ಗೇಟ್ ಮುಂದೆ ಸೆಕ್ಯೂರಿಟಿ ಗಾರ್ಡ್ (Security Guard) ಆಗಿಯೋ, ಅಥವಾ ಕೂಲಿ ಕಾರ್ಮಿಕನಾಗಿಯೋ ದುಡಿಯುವ ದಯನೀಯ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪುತ್ತಾನೆ. ಇದು ನಮಗೆ ಬೇಕಾ? ನಮ್ಮ ತಾತ ಮುತ್ತಾತರು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದ ನೆಲವನ್ನು ಮಾರಿ ನಾವು ಗುಲಾಮರಾಗಬೇಕಾ? ಕನ್ನಡಿಗರು ಒಮ್ಮೆ ಜಮೀನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರೆ, ಅದು ಮತ್ತೆಂದೂ ನಮ್ಮ ಕೈಸೇರುವುದಿಲ್ಲ ನೆನಪಿರಲಿ.

ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ, ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಂದಾಯ ಇಲಾಖೆಯ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದಿಂದಾಗಿ ಸುಮಾರು ೨೫ ಲಕ್ಷ ಆಸ್ತಿಗಳಿಗೆ ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಮಾಲೀಕರಿರುವ (Multiple Owners) ಭಯಾನಕ ಸತ್ಯ ಹೊರಬಿದ್ದಿದೆ. ಸರಿಯಾದ ದಾಖಲೆಗಳಿಲ್ಲದೆ, ಹಿಸ್ಸಾ (Hissa) ಜಮೀನುಗಳನ್ನು ಮನಬಂದಂತೆ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಇದರಿಂದ ಬಡವರು ಮತ್ತು ಸಾಮಾನ್ಯ ಖರೀದಿದಾರರು ಕೋರ್ಟ್ ಮೆಟ್ಟಿಲೇರಿ ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕುವಂತಾಗಿದೆ.

೪. ಉತ್ತರ ಭಾರತೀಯರ ಹಾವಳಿ ಮತ್ತು ಮಾರ್ವಾಡಿಗಳ ಆರ್ಥಿಕ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆ

ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ-ಧಾರವಾಡದ ಆರ್ಥಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇವತ್ತು ಕನ್ನಡಿಗರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಗುಂಡು ಪಿನ್ನಿನಿಂದ ಹಿಡಿದು ದೊಡ್ಡ-ದೊಡ್ಡ ಅಪಾರ್ಟ್ಮೆಂಟ್ ಕಟ್ಟುವವರೆಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಹೊರಗಿನವರ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಾರ್ವಾಡಿ ಮತ್ತು ಉತ್ತರ ಭಾರತೀಯ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದೆ. ನಾವು ಕನ್ನಡಿಗರು ಕೇವಲ ಗ್ರಾಹಕರಾಗಿ, ಅವರು ಹೇಳಿದಷ್ಟು ಹಣ ಕೊಟ್ಟು ಬರುವ ಮೂಕ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರಾಗಿದ್ದೇವೆ.

ರಿಯಲ್ ಎಸ್ಟೇಟ್ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಾರದಲ್ಲಿ ಮಾರ್ವಾಡಿಗಳ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ

ಮಾರ್ವಾಡಿ ಸಮುದಾಯದ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು (ಬಿರ್ಲಾ, ಬಜಾಜ್, ದಮಾನಿ ಇತ್ಯಾದಿ) ಮೊದಲಿನಿಂದಲೂ ವ್ಯಾಪಾರದಲ್ಲಿ ಮುಂದು. ಅವರು ಕೇವಲ ದಿನಸಿ, ಬಟ್ಟೆ, ಹಾರ್ಡ್‌ವೇರ್ (Hardware) ವ್ಯಾಪಾರಕ್ಕಷ್ಟೇ ಸೀಮಿತವಾಗಿಲ್ಲ, ಇಂದು ಅವಳಿ ನಗರಗಳ ಬಹುಪಾಲು ದೊಡ್ಡ ರಿಯಲ್ ಎಸ್ಟೇಟ್ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ (Project) ಗಳಲ್ಲಿ ಅವರದ್ದೇ ಹೂಡಿಕೆ ಮತ್ತು ಏಕಸ್ವಾಮ್ಯ ಇದೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ “ದುಬೈ ಪ್ರಾಪರ್ಟಿ ಶೋ” (Dubai Property Show) ಕೂಡ ನಡೆಯಿತು!. ನಮ್ಮ ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ದುಬೈನ ಬಿಲ್ಡರ್‌ಗಳು ಬಂದು ಪ್ರಾಪರ್ಟಿ ಶೋ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದರೆ, ಇಲ್ಲಿನ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಹೊರಗಿನವರ ಪಾಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೀವೇ ಊಹಿಸಿ. ಸ್ಥಳೀಯ ಕನ್ನಡಿಗರು ಸಣ್ಣ-ಪುಟ್ಟ ಕಮಿಷನ್ ಆಸೆಗೆ ಕೇವಲ ಬ್ರೋಕರ್ (Broker) ಗಳಾಗಿ, ಏಜೆಂಟರಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆಯೇ ಹೊರತು, ನಿಜವಾದ ಲಾಭ ಮತ್ತು ಮಾಲೀಕತ್ವ ಹೊರಗಿನವರ ಪಾಲಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಕೆಲವು ಕಡೆ ಫಾರ್ಮ್ ಲ್ಯಾಂಡ್ (Farmland) ಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ಮಾರ್ವಾಡಿಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಲು ಮೀಸಲಿಟ್ಟಿರುವ ಆಘಾತಕಾರಿ ಘಟನೆಗಳೂ ನಡೆದಿವೆ. ಅವರವರ ಸಮುದಾಯದವರೇ ಒಂದಾಗಿ ಒಂದು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಲೋಕವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನಾವು ಕನ್ನಡಿಗರು ಮಾತ್ರ ನಮ್ಮ ಜಾತಿ, ಧರ್ಮ ಅಂತ ಹೊಡೆದಾಡಿಕೊಂಡು ನಮ್ಮ ಊರನ್ನೇ ಅಡವಿಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.

ವಲಸಿಗ ಕಾರ್ಮಿಕರು, ಆರ್ಥಿಕ ಸೋರಿಕೆ (Remittance) ಮತ್ತು ನಮ್ಮವರ ನಿರುದ್ಯೋಗ

ಕೈಗಾರಿಕಾ ಕಾರಿಡಾರ್ (FMCG Cluster) ಬಂದ ತಕ್ಷಣ ನಮ್ಮ ಯುವಕರಿಗೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಉದ್ಯೋಗ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಹೇಳುವ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಸುಳ್ಳು. ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಏನಾಗುತ್ತಿದೆ ಗೊತ್ತಾ? ಹೊಸ ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳು, ಅಪಾರ್ಟ್ಮೆಂಟ್ ನಿರ್ಮಾಣ ಕಾಮಗಾರಿಗಳು, ಹೋಟೆಲ್ ಗಳು ಶುರುವಾದ ತಕ್ಷಣ, ಅಲ್ಲಿನ ಮಾಲೀಕರು ಬಿಹಾರ, ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶ, ಒಡಿಶಾ, ಮತ್ತು ರಾಜಸ್ಥಾನದಿಂದ ಅಗ್ಗದ ಕೂಲಿಗೆ (Cheap Labour) ವಲಸೆ ಕಾರ್ಮಿಕರನ್ನು ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಾರೆ.

ಈ ಉತ್ತರ ಭಾರತದ ವಲಸಿಗರ ಆಗಮನದಿಂದ ನಮ್ಮ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಮೇಲೆ ಆಗುತ್ತಿರುವ ನೇರ ಪರಿಣಾಮಗಳು ಹೀಗಿವೆ: ೧. ವೇತನ ಕಡಿತ (Wage Depression): ಹೊರಗಿನವರು ಅತಿ ಕಡಿಮೆ ಸಂಬಳಕ್ಕೆ, ಯಾವುದೇ ಸೌಲಭ್ಯಗಳಿಲ್ಲದೆ ದಿನವಿಡೀ ದುಡಿಯಲು ಸಿದ್ಧರಿರುತ್ತಾರೆ. ಇದರಿಂದ ಮಾಲೀಕರಿಗೆ ಲಾಭ. ಆದರೆ, ಸ್ಥಳೀಯ ಕನ್ನಡಿಗ ಕಾರ್ಮಿಕರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗವೇ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಸಿಕ್ಕರೂ, ಅದೇ ಕಡಿಮೆ ಕೂಲಿಗೆ ದುಡಿಯಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ೨. ಹಣದ ಹರಿವು (Capital Flight): ಈ ವಲಸಿಗರು ಕಡುಕಂಜೂಸಿಗಳಂತೆ ಬದುಕಿ, ತಾವು ದುಡಿದ ಹಣವನ್ನೆಲ್ಲಾ (Remittances) ತಮ್ಮ ಊರುಗಳಿಗೆ, ಅಂದರೆ ಯು.ಪಿ, ಬಿಹಾರಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದರಿಂದ ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ-ಧಾರವಾಡದಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಯಾದ ಸಂಪತ್ತು ನಮ್ಮ ಸ್ಥಳೀಯ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ (ದಿನಸಿ ಅಂಗಡಿ, ಬಟ್ಟೆ ಅಂಗಡಿ, ತರಕಾರಿ) ಖರ್ಚಾಗದೆ, ಹೊರರಾಜ್ಯಗಳ ಪಾಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಹಣದಿಂದ ಅವರ ಹಳ್ಳಿಗಳು ಉದ್ಧಾರವಾಗುತ್ತಿವೆ. ೩. ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ತಾರತಮ್ಯ: ಐಟಿ (IT) ಮತ್ತು ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ವಲಯದಲ್ಲಿ, ಎಚ್.ಆರ್ (HR) ಮತ್ತು ಮ್ಯಾನೇಜರ್ (Manager) ಹುದ್ದೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೂತ ಹಿಂದಿ ಭಾಷಿಕರು, ಕೇವಲ ತಮ್ಮವರನ್ನೇ, ತಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದವರನ್ನೇ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಜಾಲವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ, ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರ ಖಾಸಗಿ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗ ಮೀಸಲಾತಿ ನೀಡುವ ಮಸೂದೆಯನ್ನು (೧೦೦% ಸಿ ಮತ್ತು ಡಿ ಗ್ರೇಡ್, ೫೦% ಮ್ಯಾನೇಜ್ಮೆಂಟ್) ತರಲು ಮುಂದಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಆಗಿದ್ದೇನು? ಇದೇ ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಲಾಬಿಗಳು, ಹೊರರಾಜ್ಯದ ಮಾಲೀಕರು ಬೊಬ್ಬೆ ಹೊಡೆದು, ಬೆದರಿಕೆ ಹಾಕಿ ಆ ಮಸೂದೆಯನ್ನು ತಡೆದರು. ಅಂದರೆ, ನಮ್ಮ ಜಮೀನು ಬೇಕು, ನಮ್ಮ ರಸ್ತೆ ಬೇಕು, ನಮ್ಮ ನೀರು ಬೇಕು, ಆದರೆ ಉದ್ಯೋಗ ಮಾತ್ರ ಹೊರಗಿನವರಿಗೆ! ಇದು ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ನಮಗಾಗುತ್ತಿರುವ ಅನ್ಯಾಯ.

ರಕ್ತಸಿಕ್ತ ರಿಯಲ್ ಎಸ್ಟೇಟ್ ದಂಧೆ

ರಿಯಲ್ ಎಸ್ಟೇಟ್ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಕೇವಲ ಹಣದ ಹರಿವನ್ನಷ್ಟೇ ತಂದಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಭಾರಿ ಅಪರಾಧಗಳನ್ನೂ ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ-ಧಾರವಾಡಕ್ಕೆ ಪರಿಚಯಿಸಿದೆ. ಜಮೀನು, ಕಮಿಷನ್ ಮತ್ತು ಅಕ್ರಮ ಆಸ್ತಿ ಗಳಿಕೆಯ ಈ ದಂಧೆ ಅವಳಿ ನಗರಗಳ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡಿದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಧಾರವಾಡದ ರಿಯಲ್ ಎಸ್ಟೇಟ್ ಏಜೆಂಟ್ ಆಗಿದ್ದ ಸಚಿನ್ ನಿಕ್ಕಂ ಎಂಬಾತನನ್ನು ಹಣದ ವಿಚಾರಕ್ಕಾಗಿ ಆತನದೇ ಸ್ನೇಹಿತರು ಭೀಕರವಾಗಿ ಕೊಲೆ ಮಾಡಿದರು. ಹಾಗೆಯೇ, ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಯ ಹಳೇ ರೌಡಿಶೀಟರ್ ‘ಫ್ರೂಟ್ ಇರ್ಫಾನ್’ ನ ಆಪ್ತನಾಗಿದ್ದ ಮತ್ತು ಅವನ ಬೇನಾಮಿ ರಿಯಲ್ ಎಸ್ಟೇಟ್ ವ್ಯವಹಾರ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಮೊಹಮ್ಮದ್ ಕುಡಚಿಯನ್ನು ಧಾರವಾಡದ ಕಮಲಾಪುರದಲ್ಲಿ ಆತನದ್ದೇ ಬೆಡ್‌ರೂಮ್‌ನಲ್ಲಿ ಮಾರಕಾಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಕೊಚ್ಚಿ ಕೊಲೆ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಈ ಕೊಲೆ ಮಾಡಲು ಬಂದಿದ್ದ ಗ್ಯಾಂಗ್‌ನಲ್ಲಿದ್ದ ಗಣೇಶ್ ಎಂಬಾತನೂ ಗಾಯಗೊಂಡು ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೇ ಹೆಣವಾದ. ಇದು ನಮ್ಮ ನೆಮ್ಮದಿಯ ಊರಿನ ಇಂದಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ. ರಿಯಲ್ ಎಸ್ಟೇಟ್ ಇವತ್ತು “ರಕ್ತದ ಎಸ್ಟೇಟ್” ಆಗಿದೆ.

೫. ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ವಿಷಬೀಜ: ಹಿಂದಿ ಹೇರಿಕೆ ಮತ್ತು ಕಣ್ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿರುವ ನಮ್ಮ ಭಾಷೆ

ಹೊರಗಿನವರ ಹಾವಳಿ ಕೇವಲ ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನಷ್ಟೇ ಹಾಳುಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ, ಅದು ನಮ್ಮ ಸ್ಥಳೀಯ ಭಾಷೆ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ದೈನಂದಿನ ಬದುಕಿಗೂ ನೇರವಾಗಿ ಕೊಳ್ಳಿ ಇಡುತ್ತದೆ.

ನಮ್ಮ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕನ್ನಡ ಎಂದರೆ ಅದೊಂದು ಅದ್ಭುತವಾದ, ಗತ್ತು ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿ ತುಂಬಿದ ಭಾಷೆ. ನಮ್ಮ ಆಡುಭಾಷೆಯಲ್ಲಿರುವ ಮಜಾ ಬೇರೆಲ್ಲೂ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ‘ಗೀಚ್’, ‘ಖತರ್ನಾಕ್’, ‘ಭಾಡ್ಯಾ’, ‘ಯದ್ವಾ ತದ್ವಾ’, ‘ಶಾಂತಗಿರಗಿರಿ’, ‘ಶಾವ್‌ಗ್ಯಾಗ್ ಮಜ್ಜಗಿ’, ‘ಪದಶಾಂತ್’ ಮುಂತಾದ ಅಪ್ಪಟ ಸ್ಥಳೀಯ ಪದಗಳು ನಮ್ಮ ದಿನನಿತ್ಯದ ಬದುಕಿನ, ಗೆಳೆತನದ ಭಾಗ. ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಯ ಬಾಷೆ ಕೇಳೋದೇ ಒಂದು ಖುಷಿ.

ಆದರೆ ಇಂದು ಏನಾಗುತ್ತಿದೆ? ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಯ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ, ಹೋಟೆಲ್‌ಗಳಲ್ಲಿ, ಮಾಲ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೂ ಹಿಂದಿ ಭಾಷೆಯದ್ದೇ ದರ್ಬಾರು. ಹೊರಗಿನಿಂದ ಬಂದವರು ಕನ್ನಡ ಕಲಿಯುವ ಕನಿಷ್ಠ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನೂ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. “ನಾವ್ಯಾಕೆ ಕಲಿಯಬೇಕು? ನೀವೇ ಹಿಂದಿಲಿ ಮಾತಾಡಿ” ಅನ್ನೋ ಸೊಕ್ಕು ಅವರದ್ದು. ದುರಂತ ಎಂದರೆ, ನಮ್ಮವರೇ ಆದ ಕನ್ನಡಿಗರು, ಆ “ವಿಶಾಲ ಹೃದಯ” (Visala Hrudaya) ಅನ್ನೋ ದಾಸ್ಯ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡು, ಅವರಿಗಾಗಿ ಮುರಿದುಬಿದ್ದ ಹಿಂದಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಲು ಶುರು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಒಂದು ಮಾತು ನೆನಪಿರಲಿ, ನೀವು ಯಾವಾಗ ನಿಮ್ಮ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಅವರ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತೀರೋ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಅಸ್ಮಿತೆಯನ್ನು, ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಾಭಿಮಾನವನ್ನು ಅಡವಿಟ್ಟಂತೆ. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕೋರಮಂಗಲ, ವೈಟ್‌ಫೀಲ್ಡ್, ಅಥವಾ ಮಾರತ್ತಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಆದಂತೆಯೇ, ಇವತ್ತು ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಯ ಹೊಸ ಲೇ-ಔಟ್ ಗಳಲ್ಲಿ (Gated Communities) ಕನ್ನಡಿಗರನ್ನು ಅನ್ಯಗ್ರಹ ಜೀವಿಗಳಂತೆ ನೋಡುವ ದಿನಗಳು ದೂರವಿಲ್ಲ. ಇವರು ಕಟ್ಟುವ ಅಪಾರ್ಟ್ಮೆಂಟ್ ಒಳಗೆ ಹಬ್ಬ ಹರಿದಿನಗಳೆಲ್ಲವೂ ಅವರದ್ದೇ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತವೆ. ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಜಾಗವಿಲ್ಲ.

ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಭಯಾನಕ ವಿಷ ನಮ್ಮ ಊರಿಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟಿದೆ. ಅದೇ ಮಾದಕ ವಸ್ತುಗಳ (Drugs) ಜಾಲ. ಇತ್ತೀಚಿನ ವರದಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ-ಧಾರವಾಡದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಭಾರತದ ಡ್ರಗ್ ಪೆಡ್ಲರ್ (Drug Peddler) ಗಳ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಮಿತಿಮೀರುತ್ತಿವೆ. ನಮ್ಮ ಕಾಲೇಜು ಯುವಕ-ಯುವತಿಯರನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಈ ಗ್ಯಾಂಗ್ ಗಳು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ. ೨೦೨೨ ರಲ್ಲಿ ಡ್ರಗ್ ಕೇಸ್ ಗಳಲ್ಲಿ ೫೪ ಮಂದಿ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದಿದ್ದರೆ, ೨೦೨೪ ರಲ್ಲಿ ಈ ಸಂಖ್ಯೆ ೧೧೦ ಕ್ಕೆ ಏರಿದೆ!. ನಮ್ಮೂರಿನ ಯುವಜನತೆ ಈ ಮಾದಕ ಜಾಲಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾಗಿ ತಮ್ಮ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೋಡಿಕೊಂಡು ನಾವಿನ್ನೂ ಸುಮ್ಮನೆ ಕೂರಬೇಕಾ?

೬. ಮಲಗಿರುವ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕನ್ನಡಿಗರು: ಎಲ್ಲಿ ಹೋಯಿತು ನಮ್ಮ ಸ್ವಾಭಿಮಾನ?

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣೆದುರೇ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೂ, ನಮ್ಮ ನೆಲ, ಜಲ, ಉದ್ಯೋಗ, ಆರ್ಥಿಕತೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕನ್ನಡಿಗರು ಮಾತ್ರ ಇನ್ನೂ ಗಾಢ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ನಾವು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ತಾಕತ್ತು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆಯೇ?

ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ೧೯೨೫ ರಲ್ಲಿ ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಪೆರಿಯಾರ್ (E. V. Ramasamy) ಅವರು ಆರಂಭಿಸಿದ ‘ಸ್ವಾಭಿಮಾನ ಚಳುವಳಿ’ (Self-Respect Movement) ಯ ಪಾಠಗಳು ನೆನಪಾಗುತ್ತವೆ. ಆ ಚಳುವಳಿಯ ಮುಖ್ಯ ಉದ್ದೇಶ ಏನಿತ್ತು? ತಳಸಮುದಾಯದ ಜನರಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಹಕ್ಕುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿವು ಮೂಡಿಸುವುದು, ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಮೌಢ್ಯ ಮತ್ತು ಶೋಷಣೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಸಿಡಿದೆಳುವುದು, ಮತ್ತು ಅನ್ಯರ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ ತಲೆಯೆತ್ತಿ ನಿಲ್ಲುವುದು. ಅದು ಮಹಿಳೆಯರ ಹಕ್ಕುಗಳು, ಅಂತರ್ಜಾತಿ ವಿವಾಹಗಳು, ಮತ್ತು ಉತ್ತರ ಭಾರತದ ರಾಜಕೀಯ ಹೇರಿಕೆಯ ವಿರುದ್ಧದ ಬಹುದೊಡ್ಡ ದನಿಯಾಗಿತ್ತು.

ಇಂದು ನಮ್ಮ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೂ ಅಂತಹದ್ದೇ ಒಂದು ತೀವ್ರವಾದ ‘ಸ್ವಾಭಿಮಾನ ಚಳುವಳಿ’ಯ ಅತ್ಯಗತ್ಯವಿದೆ. ಹೌದು, ನಮಗೆ ನಮ್ಮದೇ ಆದ ಸ್ವಾಭಿಮಾನ ಬೇಕು. ನಮ್ಮ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ನಮ್ಮದೇ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು, ನಮ್ಮ ಮೇಲೆಯೇ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆ ಮಾಡುವ ಹೊರಗಿನವರ ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿಯ ವಿರುದ್ಧ ದನಿ ಎತ್ತಬೇಕಿದೆ.

ಬೇರೆ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಗಿದೆ ಗೊತ್ತಾ?

ನಾವು ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ನರಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂದರೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾದ ಕಾನೂನುಗಳಿಲ್ಲ. ಭಾರತದ ಇತರ ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ನೋಡಿ. ಹಿಮಾಚಲ ಪ್ರದೇಶ, ಸಿಕ್ಕಿಂ, ಅರುಣಾಚಲ ಪ್ರದೇಶ, ಮತ್ತು ಈಶಾನ್ಯ ಭಾರತದ ಹಲವು ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ (Sixth Schedule Regions), ಹಾಗೆಯೇ ಜಾರ್ಖಂಡ್, ಒಡಿಶಾದಂತಹ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಹೊರಗಿನವರು (Outsiders) ಹೋಗಿ ಮನಬಂದಂತೆ ಕೃಷಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಖರೀದಿಸುವಂತಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿನ ಸ್ಥಳೀಯರ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ವಿಶೇಷ ಕಾನೂನುಗಳಿವೆ.

ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ? ಯಾರು ಬೇಕಾದರೂ ಬರಬಹುದು, ಎಷ್ಟು ಎಕರೆ ಬೇಕಾದರೂ ಕೊಳ್ಳಬಹುದು!. ಈ ‘ಓಪನ್ ಮಾರ್ಕೆಟ್’ (Open Market) ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದಾಗಿಯೇ ನಮ್ಮ ಊರುಗಳು ಲೂಟಿಯಾಗುತ್ತಿವೆ. ನಮ್ಮ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಕೇವಲ ಚುನಾವಣೆ, ಜಾತಿ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ ಬಡಿದಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆಯೇ ಹೊರತು, ಅವಳಿ ನಗರಗಳ ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಯಾರಿಗೂ ಕಾಳಜಿ ಇಲ್ಲ. ೪೬ ಹಳ್ಳಿಗಳನ್ನು ಹುಡಾ (HDUDA) ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ಸೇರಿಸುವಾಗ ಸ್ಥಳೀಯರ ತೀವ್ರ ವಿರೋಧವಿದ್ದರೂ ಯಾವೊಬ್ಬ ಪ್ರಭಾವಿ ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕನೂ ರೈತರ ಪರವಾಗಿ ಗಟ್ಟಿ ದನಿ ಎತ್ತಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ರಿಯಲ್ ಎಸ್ಟೇಟ್ ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿ, ಹೊಸ ಬಡಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಹುತೇಕ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳ ಮತ್ತು ಅವರ ಹಿಂಬಾಲಕರ ಬೇನಾಮಿ (Benami) ಹೂಡಿಕೆಗಳೇ ಇವೆ.

“ಬೆಂಗಳೂರನ್ನು ಅಂತೂ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಲಿಲ್ಲ, ಕನಿಷ್ಠ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ನಗರಗಳನ್ನಾದರೂ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಎಲ್ಲಾ ಆಫೀಸ್ ಗಳನ್ನೂ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲೇ ತುರುಕುವ ಬದಲು ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ, ಮಂಗಳೂರು, ಬೆಳಗಾವಿಗೆ ತನ್ನಿ, ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿಯೂ ಲೋಕಲ್ ಜನರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಕೆಲಸ ಕೊಡಿ” ಎಂದು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಯುವಕರು ರೋದಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಈ ಕೂಗು ಯಾರಿಗೂ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ.

ನಮ್ಮ ಜನರ ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಎಂದರೆ ಒಗ್ಗಟ್ಟಿಲ್ಲದಿರುವುದು. ಯಾರಾದರೂ ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧ ದನಿ ಎತ್ತಿದರೆ, ಅವನ ಜಾತಿ ಯಾವುದು, ಯಾವ ಪಕ್ಷದವನು ಅಂತ ಮೊದಲು ನೋಡುತ್ತೇವೆ. ಈ ‘ಗುಲಾಮಗಿರಿ’ ಮನಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಹೊರಬರದೆ ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಖಂಡಿತ ಉಳಿಗಾಲವಿಲ್ಲ.

೭. ಅಂತಿಮ ತೀರ್ಪು: ವಿನಾಶದ ಅಂಚಿನಿಂದ ಮರಳುವುದು ಹೇಗೆ?

ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ-ಧಾರವಾಡದ ಈ ರಿಯಲ್ ಎಸ್ಟೇಟ್ ಬಬಲ್ ಯಾವುದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಾದರೂ ಒಡೆಯುವ ಹಂತದಲ್ಲಿದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಆಸ್ತಿ ಬೆಲೆಗಳ ಕುಸಿತದ ವಿಚಾರವಲ್ಲ, ಇದು ಕನ್ನಡಿಗರ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಮೇಲಿನ ನೇರ ದಾಳಿ. ಕೃತಕವಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಲಾದ ಈ ಬೇಡಿಕೆ, ಮೂಲಸೌಕರ್ಯವಿಲ್ಲದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ನಾಟಕ, ಮತ್ತು ಹೊರಗಿನವರ ವಿಪರೀತ ಹೂಡಿಕೆ ಒಂದು ದಿನ ಇಡೀ ನಗರದ ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಲಿದೆ.

ಈ ವಿನಾಶವನ್ನು ತಡೆಯಲು ನಾವು ಕನ್ನಡಿಗರು ತಕ್ಷಣ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಂಡು ಈ ಕೆಳಗಿನ ಕಠಿಣ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಲೇಬೇಕು:

೧. ನಿಮ್ಮ ಕೃಷಿ ಭೂಮಿ ಮಾರಾಟ ನಿಲ್ಲಿಸಿ: ಕೇವಲ ದಿಢೀರ್ ಹಣದ ಆಸೆಗಾಗಿ, ಯಾರೋ ಮಾಡೋ ರೆಸಾರ್ಟ್ (Resort), ವೀಕೆಂಡ್ ಹೋಮ್ ಅಥವಾ ಲೇ-ಔಟ್ ಮಾಡಲು ಹೊರಗಿನವರಿಗೆ ದಯವಿಟ್ಟು ಭೂಮಿ ಮಾರಬೇಡಿ. ಭೂಮಿಯೇ ನಮ್ಮ ಅಸ್ಮಿತೆ. ಕಷ್ಟವಾದರೂ ವ್ಯವಸಾಯ ಮಾಡಿ, ಇಲ್ಲವೇ ಸ್ಥಳೀಯ ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಲೀಸ್ (Lease) ಕೊಡಿ. ಒಮ್ಮೆ ಜಮೀನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರೆ, ನಿಮ್ಮದೇ ಊರಿನಲ್ಲಿ ನೀವು ಭಿಕ್ಷುಕರಾಗುತ್ತೀರಿ. ೨. ಸ್ಥಳೀಯರಿಗೆ ೧೦೦% ಉದ್ಯೋಗ ಮೀಸಲಾತಿಗಾಗಿ ಹೋರಾಡಿ: ಯಾವುದೇ ಎಫ್.ಎಂ.ಸಿ.ಜಿ (FMCG) ಕ್ಲಸ್ಟರ್ ಆಗಲಿ, ಐಟಿ ಪಾರ್ಕ್ ಆಗಲಿ, ಸರ್ಕಾರ ನಮ್ಮ ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಸಬ್ಸಿಡಿ ನೀಡುವಾಗ ಶೇ ೧೦೦ ರಷ್ಟು ಸ್ಥಳೀಯ ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಿ ಮತ್ತು ಡಿ ಗ್ರೇಡ್ ಉದ್ಯೋಗ, ಹಾಗೂ ಮ್ಯಾನೇಜ್ಮೆಂಟ್ ಹುದ್ದೆಗಳಲ್ಲಿ ಶೇ ೫೦ ರಷ್ಟು ಮೀಸಲಾತಿ ನೀಡಲೇಬೇಕು. ಈ ಬಿಲ್ (Bill) ಪಾಸ್ ಆಗುವವರೆಗೂ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳ ಬೆನ್ನು ಬಿಡಬಾರದು. ನಾವು ಒಗ್ಗಟ್ಟಾಗಿ ಲಾಬಿ (Lobby) ಮಾಡಲೇಬೇಕು. ೩. ಭಾಷಾಭಿಮಾನ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ವಾಭಿಮಾನ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಿ: ನಿಮ್ಮ ಅಂಗಡಿ, ಹೋಟೆಲ್, ಕ್ಯಾಬ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ಬಂದು ಹಿಂದಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದರೆ, ಅವರಿಗಾಗಿ ನೀವು ಹಿಂದಿ ಮಾತನಾಡುವ ದರಿದ್ರ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಇಂದೇ ಬಿಡಿ. “ಇಲ್ಲಿ ಬದುಕಬೇಕಾದರೆ ಕನ್ನಡ ಕಲಿಯಲೇಬೇಕು” ಎಂಬ ವಾತಾವರಣ ನಿರ್ಮಿಸಿ. ಹಾಗೆಯೇ, ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಸ್ಥಳೀಯ ಕನ್ನಡಿಗರ ವ್ಯಾಪಾರಗಳನ್ನೇ ಬೆಂಬಲಿಸಿ. ಮಾರ್ವಾಡಿಗಳ ಮತ್ತು ಹೊರಗಿನವರ ದೊಡ್ಡ ಮಾಲ್‌ಗಳಿಗಿಂತ, ನಮ್ಮ ಲೋಕಲ್ ಜನರ ದಿನಸಿ ಅಂಗಡಿ, ಬಟ್ಟೆ ಅಂಗಡಿಗಳಿಗೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಿ ಹಣ ಕೊಡಿ. ೪. ಅನಧಿಕೃತ ಲೇ-ಔಟ್ ಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಎಚ್ಚರವಿರಲಿ: ಯಾವುದೇ ಸೈಟ್ (Site) ಅಥವಾ ನಿವೇಶನ ಖರೀದಿಸುವ ಮುನ್ನ ರೇರಾ (RERA), ಹುಡಾ (HDUDA) ಅನುಮೋದನೆ ಇದೆಯೇ ಎಂದು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿ. ಒಂದೇ ಆಸ್ತಿಗೆ ಹತ್ತಾರು ಮಾಲೀಕರಿರುವ ಮೋಸದ ಜಾಲಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿವೆ. ಕಂದಾಯ ಇಲಾಖೆಯ ಖಾತಾ, ಪಹಣಿ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ನುರಿತ ವಕೀಲರಿಂದ ಪರೀಕ್ಷಿಸದೆ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ದುಡಿದ ದುಡ್ಡನ್ನು ಸುರಿಯಬೇಡಿ. ೫. ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರ ಕಾಲರ್ ಹಿಡಿದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ: ಹುಡಾ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯ ೪೬ ಹಳ್ಳಿಗಳ ವಿಸ್ತರಣೆ, ಕೆಐಎಡಿಬಿ ಭೂಸ್ವಾಧೀನದ ಹಿಂದಿರುವ ರಿಯಲ್ ಎಸ್ಟೇಟ್ ಮಾಫಿಯಾವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ. ಪಾಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ದುಡ್ಡಿಲ್ಲ ಅಂದಮೇಲೆ ಸಾವಿರಾರು ಕೋಟಿ ಕಾಮಗಾರಿಗಳ ಪ್ರಸ್ತಾವನೆ ಯಾಕೆ ಅಂತ ಕೇಳಿ. ಅವರಿಗೆ ನಮ್ಮ ಓಟು ಬೇಕು ಅಂದರೆ, ನಮ್ಮ ಪರವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲೇಬೇಕು.

ಸತ್ಯವೇನೆಂದರೆ, ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ-ಧಾರವಾಡ ಈಗಷ್ಟೇ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ವಿನಾಶದ ದಾರಿ ಹಿಡಿದಿದೆ. ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡಿಗರು ಪ್ರತಿದಿನ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಸಮಸ್ಯೆ, ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಭೀಕರ ಕೊರತೆ, ಮಿತಿಮೀರಿದ ಬಾಡಿಗೆ ಮತ್ತು ತಮ್ಮದೇ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಅನ್ಯರಂತೆ, ಪರಕೀಯರಂತೆ ಬದುಕುವ ದುಸ್ಥಿತಿ ನಾಳೆ ನಮಗೂ, ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಬರಬಾರದು ಎಂದರೆ, ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಜನ ಈಗಲೇ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ರಿಯಲ್ ಎಸ್ಟೇಟ್ ಸಮಸ್ಯೆಯಲ್ಲ, ಇದು ನಮ್ಮ ನೆಲ, ಜಲ, ಭಾಷೆ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಭವಿಷ್ಯದ ಪೀಳಿಗೆಯ ಉಳಿವಿಗಾಗಿ ನಡೆಯಬೇಕಾದ ಆಂದೋಲನ. ಎದ್ದೇಳಿ ಕನ್ನಡಿಗರೇ, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಿಮ್ಮ ಕಾಲಡಿಯ ಮಣ್ಣು ನಿಮ್ಮ ಅರಿವಿಗೆ ಬಾರದಂತೆಯೇ ಜಾರಿಹೋಗುತ್ತದೆ! ನಾವೇ ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಈ ಸುಂದರ ಊರು, ನಮಗೇ ಒಂದು ಕರಾಳ ದುಃಸ್ವಪ್ನವಾಗಿ ಕಾಡದಿರಲಿ. ಜೈ ಭುವನೇಶ್ವರಿ! ಜೈ ಕರ್ನಾಟಕ!