ಬೆಂಗಳೂರು ಟ್ರಾಫಿಕ್: ಬೆಳ್ಳಂದೂರು-ಸಿಲ್ಕ್‌ಬೋರ್ಡ್‌ನಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದ 5 ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತಿವೆ

ನಮಸ್ಕಾರ. ಬನ್ನಿ, ಇವತ್ತು ಮುಚ್ಚುಮರೆಯಿಲ್ಲದೆ, ನೇರಾನೇರವಾಗಿ ಮಾತಾಡೋಣ. ನಾನು ನಿಮ್ಮಂತೆಯೇ ಪ್ರತಿದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಎದ್ದು, ಟಿಫನ್ ಬಾಕ್ಸ್ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ಆಫೀಸ್ ಕಡೆಗೆ ಓಡುವ ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕನ್ನಡಿಗ. ನಮ್ಮ ಬೆಂಗಳೂರು ಅಂದರೆ ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಪ್ರಾಣ. ಇದು ನಮ್ಮ ಹೆಮ್ಮೆ, ನಮ್ಮ ಐಟಿ ರಾಜಧಾನಿ, ಜಗತ್ತಿನ ಸಿಲಿಕಾನ್ ವ್ಯಾಲಿ. ಆದರೆ, ಪ್ರತಿದಿನ ಬೆಳ್ಳಂದೂರು, ಮಾರತ್ತಹಳ್ಳಿ, ಅಥವಾ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ ಸಿಟಿ ಕಡೆಗೆ ಆಫೀಸ್ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ನಿಮ್ಮ-ನಮ್ಮಂತಹ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಗೊತ್ತು, ಈ ಸಿಲಿಕಾನ್ ವ್ಯಾಲಿಯ ಅಸಲಿ ಬಣ್ಣ ಏನು ಅಂತ.

ನೀವು ಬೆಳಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ಗೂಗಲ್ ಮ್ಯಾಪ್ಸ್ (Google Maps) ಓಪನ್ ಮಾಡಿದ ತಕ್ಷಣ, ಬೆಳ್ಳಂದೂರಿನಿಂದ ಸಿಲ್ಕ್ ಬೋರ್ಡ್‌ವರೆಗಿನ ರಸ್ತೆ ಪೂರ್ತಿ ದಟ್ಟವಾದ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ (Dark Red) ಕಾಣುತ್ತದಲ್ಲ? ಆ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣ ಕೇವಲ ಗೂಗಲ್ ಮ್ಯಾಪ್‌ನಲ್ಲಿರುವ ಗೆರೆಯಲ್ಲ, ಅದು ನಮ್ಮ-ನಿಮ್ಮ ಆಯಸ್ಸನ್ನು ಕರಗಿಸುತ್ತಿರುವ ರಕ್ತದ ಗೆರೆ! ಹೌದು, ನೀವು ಓದುತ್ತಿರುವುದು ಅಕ್ಷರಶಃ ಸತ್ಯ. ನಾವೆಲ್ಲರೂ ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲ ವಯಸ್ಸಿನ ಅಮೂಲ್ಯ ೫ ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ಬ್ರೇಕ್ ಮತ್ತು ಕ್ಲಚ್ ಒತ್ತುತ್ತಾ, ಹಾರ್ನ್ ಸದ್ದು ಕೇಳುತ್ತಾ, ಈ ದೂಳಿನ ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲೇ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.

ಈ ರಿಪೋರ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಯಾವುದೇ ಸುಳ್ಳು ಭರವಸೆಗಳನ್ನು ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ನಾಯಕರು, ಬಿಬಿಎಂಪಿ (BBMP) ಮತ್ತು ಬಿಎಂಆರ್‌ಸಿಎಲ್ (BMRCL) ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ನಮಗೆ ಯಾವ ರೀತಿ ಮಂಕುಬೂದಿ ಎರಚುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ನಮ್ಮ ದೈಹಿಕ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಹೇಗೆ ಹಾಳಾಗುತ್ತಿದೆ, ಮತ್ತು ಈ ಟ್ರಾಫಿಕ್‌ನಿಂದಾಗಿ ನಮ್ಮ ಬದುಕು ಹೇಗೆ ನರಕವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ಡೇಟಾ ಸಮೇತ ನಿಮ್ಮ ಮುಂದಿಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಓದಿ, ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿ, ಮತ್ತು ಪ್ರಶ್ನಿಸಲು ಶುರುಮಾಡಿ.

ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ: ಕಳೆದುಹೋದ ಜೀವನದ ಅಮೂಲ್ಯ ಸಮಯ

ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಊರು ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಅಲ್ಲಿನ ಐಷಾರಾಮಿ ಮಾಲ್‌ಗಳು ಅಥವಾ ಗಾಜಿನ ಬಿಲ್ಡಿಂಗ್‌ಗಳಿಂದ ಅಳೆಯಬಾರದು. ಅಲ್ಲಿನ ಜನರಿಗೆ ಓಡಾಡಲು ಎಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆ ರಸ್ತೆಗಳಿವೆ, ಮತ್ತು ಅವರು ತಮ್ಮ ದಿನದ ಎಷ್ಟು ಸಮಯವನ್ನು ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆಯುತ್ತಾರೆ ಎನ್ನುವುದರ ಮೇಲೆ ಅಳೆಯಬೇಕು. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಊರಿನ ಕಥೆ ಮಾತ್ರ ಉಲ್ಟಾ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದೆ.

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಬಂದ ‘ಟಾಮ್‌ಟಾಮ್ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಇಂಡೆಕ್ಸ್’ (TomTom Traffic Index) ೨೦೨೫ರ ವರದಿ ನೋಡಿದರೆ ನಿಮ್ಮ ತಲೆ ತಿರುಗುತ್ತದೆ. ಜಗತ್ತಿನ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಇರುವ ನಗರಗಳ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಬೆಂಗಳೂರು ಎರಡನೇ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದೆ! ಮೊದಲನೇ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಮೆಕ್ಸಿಕೋ ಸಿಟಿ ಇದೆ. ನಮ್ಮ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ‘ಕೆಲಸದ ವೇಗ’ ಹೀಗೆಯೇ ಮುಂದುವರಿದರೆ, ಮುಂದಿನ ವರ್ಷ ನಾವೇ ನಂಬರ್ ಒನ್ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಅನುಮಾನವಿಲ್ಲ.

ಈ ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ೨೦೨೫ರಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಪೀಕ್ ಅವರ್ (rush hour) ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವಾಹನಗಳ ಸರಾಸರಿ ವೇಗ ಕೇವಲ ೧೩.೯ ಕಿ.ಮೀ. ಪ್ರತಿ ಗಂಟೆಗೆ ಇಳಿದಿದೆ. ಕೇವಲ ೧೦ ಕಿ.ಮೀ ದೂರ ಕ್ರಮಿಸಲು ನಮಗೆ ಸರಾಸರಿ ೩೬ ನಿಮಿಷ ೯ ಸೆಕೆಂಡುಗಳು ಬೇಕಾಗುತ್ತವೆ. ಒಂದ್ಸಲ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿ, ನಾವು ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರೂ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಅಷ್ಟೇ! ಈ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ವಿಳಂಬದಿಂದಾಗಿ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಸರಾಸರಿ ೧೬೮ ಗಂಟೆಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ಟ್ರಾಫಿಕ್‌ನಲ್ಲೇ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.

ಜಾಗತಿಕ ರ್‍ಯಾಂಕ್	ನಗರ, ದೇಶ	ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಮಟ್ಟ (%)	ಸರಾಸರಿ ವೇಗ (ಕಿ.ಮೀ/ಗಂಟೆ)	ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸಮಯ
೧	ಮೆಕ್ಸಿಕೋ ಸಿಟಿ, ಮೆಕ್ಸಿಕೋ	೭೫.೯	೧೭.೪	೧೮೪ ಗಂಟೆಗಳು
೨	ಬೆಂಗಳೂರು, ಭಾರತ	೭೪.೪	೧೬.೬	೧೬೮ ಗಂಟೆಗಳು
೩	ಡಬ್ಲಿನ್, ಐರ್ಲೆಂಡ್	೭೨.೯	೧೭.೪	೧೯೧ ಗಂಟೆಗಳು
೪	ಲೋಡ್ಜ್, ಪೋಲೆಂಡ್	೭೨.೮	೨೨.೫	೧೩೫ ಗಂಟೆಗಳು
೫	ಪುಣೆ, ಭಾರತ	೭೧.೧	೧೮.೦	೧೫೨ ಗಂಟೆಗಳು

ಮೂಲ: ಟಾಮ್‌ಟಾಮ್ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಇಂಡೆಕ್ಸ್ ೨೦೨೫

ಮೇ ೧೭, ೨೦೨೫ ರಂದು ಶನಿವಾರ, ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಮಟ್ಟ ಶೇ. ೧೦೧ ರಷ್ಟಿತ್ತು. ಆವತ್ತು ಕೇವಲ ೨.೫ ಕಿ.ಮೀ ಹೋಗಲು ೧೫ ನಿಮಿಷ ಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಇದೇ ನಮ್ಮ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಅಸಲಿ ಮುಖ.

೧೦ ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋಗುವ ೫ ವರ್ಷಗಳ ಲೆಕ್ಕ!

ನೀವು ಆಫೀಸ್‌ಗೆ ಹೋಗಿ ಬರುವ ಒಬ್ಬ ಐಟಿ ಉದ್ಯೋಗಿ ಆಗಿದ್ದರೆ, ದಿನಕ್ಕೆ ಸರಾಸರಿ ೩ ಗಂಟೆಗಳನ್ನು ಟ್ರಾಫಿಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಕಳೆಯುತ್ತೀರಿ ಎಂದು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳೋಣ.

• ದಿನಕ್ಕೆ ೩ ಗಂಟೆ ಅಂದರೆ, ವಾರಕ್ಕೆ ೧೫ ಗಂಟೆ (೫ ದಿನದ ಆಫೀಸ್).
• ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು ೨೪೦ ಕೆಲಸದ ದಿನಗಳು ಎಂದುಕೊಂಡರೆ, ಅದು ೭೨೦ ಗಂಟೆಗಳಾಗುತ್ತದೆ.
• ಇದೇ ರೀತಿ ನೀವು ೧೦ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ದುಡಿದರೆ, ಬರೋಬ್ಬರಿ ೭೨೦೦ ಗಂಟೆಗಳನ್ನು ನೀವು ಕೇವಲ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೇ ಕಳೆದಿದ್ದೀರಿ ಎಂದರ್ಥ!

ಒಂದು ದಿನಕ್ಕೆ ನಾವು ಎಚ್ಚರವಿರುವ (waking hours) ಸಮಯ ಕೇವಲ ೧೬ ಗಂಟೆಗಳು. ಈ ೭೨೦೦ ಗಂಟೆಗಳನ್ನು ೧೬ ಗಂಟೆಗಳಿಂದ ಭಾಗಿಸಿದರೆ, ಸುಮಾರು ೪೫೦ ದಿನಗಳು ಬರುತ್ತವೆ. ಅಂದರೆ, ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದ ಕನಿಷ್ಠ ಒಂದೂವರೆಯಿಂದ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ಸಂಪೂರ್ಣ ಎಚ್ಚರದ ಸಮಯವನ್ನು ಬರೀ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಸಿಗ್ನಲ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆದಿದ್ದೀರಿ. ಆಫೀಸ್ ಕೆಲಸದ ಸಮಯದ (Work hours) ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಿದರೆ, ಇದು ನಿಮ್ಮ ವೃತ್ತಿಜೀವನದ ೫ ವರ್ಷಗಳ ಕೆಲಸದ ಅವಧಿಗೆ ಸಮನಾಗುತ್ತದೆ!

ಈ ಸಮಯವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಕೇವಲ ನಿಮ್ಮ ವೈಯಕ್ತಿಕ ನಷ್ಟವಲ್ಲ; ಇದೊಂದು ಬೃಹತ್ ಆರ್ಥಿಕ ಹಿನ್ನಡೆ. ಹಳೆಯ ವರದಿಯೊಂದರ ಪ್ರಕಾರ, ೨೦೧೮ರಲ್ಲೇ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ವಿಳಂಬದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಉತ್ಪಾದನಾ ನಷ್ಟ (loss of productive hours) ಸುಮಾರು ೧೧.೭ ಬಿಲಿಯನ್ ರೂಪಾಯಿಗಳು. ಈಗಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಊಹಿಸಲೂ ಅಸಾಧ್ಯ. ನಾವು ಟ್ರಾಫಿಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಕೂತು ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನೇ ನಿಧಾನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎನ್ನುವುದು ನಮಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ರಾಜ್ಯಸಭಾ ಸದಸ್ಯ ರಾಘವ್ ಚಡ್ಡಾ ಅವರು ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಂತೆ, “ನಾವು ಕೇವಲ ಓಡಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ, ವರ್ಷಕ್ಕೆ ೧೬೮ ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಸುಮ್ಮನೆ ಕೂತಿದ್ದೇವೆ. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ರಸ್ತೆಗಳು ಈಗ ದೈತ್ಯ ಪಾರ್ಕಿಂಗ್ ಲಾಟ್‌ಗಳಾಗಿ (giant parking lots) ಬದಲಾಗಿವೆ”.

ಬೆಳ್ಳಂದೂರು ಟು ಸಿಲ್ಕ್ ಬೋರ್ಡ್: ಕಣ್ಣ ಮುಂದಿರುವ ನರಕ

ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬೆಳ್ಳಂದೂರು ಕಡೆಯಿಂದ ಸಿಲ್ಕ್ ಬೋರ್ಡ್‌ಗೆ ಇರುವ ದೂರ ಕೇವಲ ೬ ಕಿ.ಮೀ. ರಸ್ತೆ ಖಾಲಿ ಇದ್ದರೆ ಅಥವಾ ಮುಂಜಾನೆ ೫-೬ ಗಂಟೆ ಸುಮಾರಿಗೆ ಬಸ್ ಅಥವಾ ಕ್ಯಾಬ್‌ನಲ್ಲಿ ಹೋದರೆ, ಕೇವಲ ೧೫-೧೬ ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ಈ ದೂರವನ್ನು ಕ್ರಮಿಸಬಹುದು. ಬಿಎಂಟಿಸಿ (BMTC) ಬಸ್‌ಗಳು ಪ್ರತಿ ೫ ನಿಮಿಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಓಡಾಡುತ್ತವೆ, ಕೇವಲ ೧೯ ರೂಪಾಯಿ ಟಿಕೆಟ್. ಎಲ್ಲವೂ ಕೇಳಲು ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಅಲ್ವಾ? ಆದರೆ ಸಂಜೆ ೬ ಗಂಟೆಯ ಮೇಲೆ ಇದೇ ೬ ಕಿ.ಮೀ ದಾಟಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ ನೋಡಿ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕನಿಷ್ಠ ೨ ರಿಂದ ೩ ಗಂಟೆಗಳು ಬೇಕಾಗುತ್ತವೆ.

ಮಾರತ್ತಹಳ್ಳಿ ಬ್ರಿಡ್ಜ್, ಎಕೋ ಸ್ಪೇಸ್, ಹಾಗೂ ಬೆಳ್ಳಂದೂರು ಜಂಕ್ಷನ್ ದಾಟಿ ಸಿಲ್ಕ್ ಬೋರ್ಡ್ ತಲುಪುವುದು ಎಂದರೆ ಅಕ್ಷರಶಃ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಯುದ್ಧ. ಸೋಷಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾದಲ್ಲಿ (Reddit) ಸ್ಥಳೀಯ ಟೆಕ್ಕಿಯೊಬ್ಬರು ಹಂಚಿಕೊಂಡಿರುವಂತೆ, ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಂತೂ ಆಫೀಸ್‌ನಿಂದ ಮನೆಗೆ ಬರಲು ೬ ಕಿ.ಮೀ ಗೆ ೩ ಗಂಟೆ ಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ, ಹಾಗೂ ಕ್ಯಾಬ್‌ಗೆ ೬೦೦ ರೂಪಾಯಿ ಕೊಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. “ಆರು ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ಅಲ್ವಾ, ನಡಕೊಂಡೇ ಹೋಗಬಹುದು” ಎಂದು ಯಾರು ಬೇಕಾದರೂ ಹೇಳಬಹುದು. ಆದರೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಫುಟ್‌ಪಾತ್‌ಗಳು ಹೇಗಿವೆ? ಅರ್ಧ ಜಾಗವನ್ನು ಅಗೆದು ಹಾಕಿದ್ದಾರೆ, ಉಳಿದ ಅರ್ಧ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಸ್ವಿಗ್ಗಿ, ಜೊಮ್ಯಾಟೊ (Zomato) ಡೆಲಿವರಿ ಹುಡುಗರು ಬೈಕ್ ಓಡಿಸುತ್ತಾರೆ! ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿ ನಡೆಯಲು ಜಾಗ ಎಲ್ಲಿದೆ?.

ಬೆಳ್ಳಂದೂರು ಬಳಿ ಸರ್ವಿಸ್ ರಸ್ತೆಗಳು (service roads) ಹೇಗಿವೆ ಎಂದರೆ, ಇಲ್ಲಿನ ಗುಂಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು 1BHK ಮನೆಯನ್ನೇ ಕಟ್ಟಬಹುದು ಎಂದು ಕನ್ನಡಿಗರು ವ್ಯಂಗ್ಯವಾಡುತ್ತಾರೆ. ನಾವು ಕಟ್ಟುವ ಭಾರಿ ಟ್ಯಾಕ್ಸ್ (RTO charges) ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದೆ? ಒಂದೇ ಒಂದು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದರೆ ಪ್ರಾಣವೇ ಹೋಗುವಷ್ಟು ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ರಸ್ತೆಗಳಿವೆ. ಗುಂಡಿಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಲು ಬರೀ ಜಲ್ಲಿಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಸುರಿಯುತ್ತಾರೆ ಹೊರತು, ಸರಿಯಾಗಿ ಡಾಂಬರು ಹಾಕುವ ಯೋಗ್ಯತೆ ಬಿಬಿಎಂಪಿಗೆ ಇಲ್ಲ. ಬೈಕ್ ಟ್ಯಾಕ್ಸಿಗಳ ಮೇಲಿನ ನಿರ್ಬಂಧಗಳು, ಕಾಮಗಾರಿಗಳಿಗಾಗಿ ಮುಚ್ಚಲಾದ ರಸ್ತೆಗಳು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸೇರಿ ನಮ್ಮ ಐಟಿ ಕಾರಿಡಾರ್ ಅನ್ನು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಜೈಲಿನಂತೆ ಮಾಡಿವೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಹೆಚ್‌ಎಸ್‌ಆರ್ ಲೇಔಟ್ (HSR Layout) ಬಳಿ ಮೆಟ್ರೋ ಕಾಮಗಾರಿಗಾಗಿ ಫ್ಲೈಓವರ್ ಅನ್ನು ಬುಧವಾರದಂದು ಮುಚ್ಚಲಾಯಿತು. ವೀಕೆಂಡ್‌ನಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕೆಲಸವನ್ನು ವಾರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿ ಜನರಿಗೆ ಆಫೀಸ್‌ಗೆ ಹೋಗಲು ಆಗದಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದು ನಮ್ಮ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಪೊಲೀಸರು ಮತ್ತು ಬಿಎಂಆರ್‌ಸಿಎಲ್ ಸಾಧನೆ.

“ಸಿಲ್ಕ್ ಬೋರ್ಡ್‌” ಎನ್ನುವುದು ಈಗ ಬರಿ ಜಂಕ್ಷನ್ ಅಲ್ಲ, ಅದೊಂದು ಕಲ್ಚರ್!

ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಾ, ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಬಗ್ಗೆ ಸೋಶಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಮೀಮ್‌ಗಳು ಹರಿದಾಡುತ್ತವೆ. “Silk Boarded” ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಈಗ ಒಂದು ಕ್ರಿಯಾಪದವಾಗಿ (Verb) ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅಂದರೆ “ನಾನು ಸಿಲ್ಕ್ ಬೋರ್ಡ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ” ಎಂಬುದನ್ನು ಇಂಗ್ಲಿಷ್‌ನಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕೇಂದ್ರ ಸಚಿವ ನಿತಿನ್ ಗಡ್ಕರಿಯವರು ವಾಹನಗಳ ಹಾರ್ನ್ ಶಬ್ದವನ್ನು ತಬಲಾ, ಕೊಳಲು ಅಥವಾ ಶಹನಾಯ್‌ನಂತಹ ಭಾರತೀಯ ಸಂಗೀತ ವಾದ್ಯಗಳ ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ಬದಲಾಯಿಸುವ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಹೊಸ ಕಾನೂನು ತರುವ ಪ್ರಸ್ತಾಪ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದ ನಮ್ಮ ನೆಟ್ಟಿಗರು, “ಒಂದು ವೇಳೆ ಹೀಗಾದರೆ, ಸಿಲ್ಕ್ ಬೋರ್ಡ್ ಜಂಕ್ಷನ್ ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಸಿಗ್ನಲ್ ಆಗಿ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಅದೊಂದು ‘ಕೋಕ್ ಸ್ಟುಡಿಯೋ’ (Coke Studio) ಆಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ! ಎಲ್ಲಾ ಗಾಡಿಗಳೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಹಾರ್ನ್ ಮಾಡಿದರೆ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಮಧ್ಯೆ ಕಾಂತಾರ ಸಿನಿಮಾದ ವರಾಹ ರೂಪಂ ಕೇಳಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ” ಎಂದು ಕಾಲೆಳೆದಿದ್ದಾರೆ.

ಟ್ರಾಫಿಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದಾಗ ನಮ್ಮ ಜನರ ಬಾಯಿಂದ ಬರುವ ಆಡುಭಾಷೆಯ ಬೈಗುಳಗಳು, “ಸ್ವಲ್ಪ ಅಡ್ಜಸ್ಟ್ ಮಾಡ್ಕೊಳ್ಳಿ ಸಾರ್”, “ಗಾಂಚಾಲಿ ಬಿಡಿ, ಕನ್ನಡ ಮಾತಾಡಿ”, “ಹೊಟ್ಟೆಗ್ ಏನ್ ತಿಂತೀಯಾ… ಲೋಫರ್ ನನ್ ಮಗ್ನೇ”, “ಏನ್ ಗಲಾಟೆ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ಯಾ ಲೋ ಅಲ್ಲಿ?” ಮುಂತಾದ ಮಾತುಗಳು, ಜನರ ಅಸಹಾಯಕತೆ ಮತ್ತು ಹತಾಶೆಯ ಪ್ರತೀಕವಾಗಿವೆ. ಇದು ನಮ್ಮ ದಿನನಿತ್ಯದ ಬದುಕಿನ ಭಾಗವಾಗಿಹೋಗಿದೆ.

ಮಾನಸಿಕ ಹಾಗೂ ದೈಹಿಕ ಆರೋಗ್ಯದ ಮೇಲೆ ಭಾರಿ ಪೆಟ್ಟು

ಬೆಳಗ್ಗೆ ಆಫೀಸ್ ಮೀಟಿಂಗ್‌ಗೆ ಲೇಟ್ ಆಗಬಾರದು ಎಂಬ ಧಾವಂತ, ಸಂಜೆ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ವೀಕೆಂಡ್ ಕಳೆಯಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಆತುರ. ಆದರೆ, ಬಂಪರ್-ಟು-ಬಂಪರ್ ಟ್ರಾಫಿಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಕೂರುವ ಟೆಕ್ಕಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರಯಾಣಿಕರು ತೀವ್ರವಾದ ದೈಹಿಕ ಹಾಗೂ ಮಾನಸಿಕ ಕಾಯಿಲೆಗಳಿಗೆ ತುತ್ತಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಟೈಮ್ ವೇಸ್ಟ್ ಅಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಆರೋಗ್ಯದ ವೇಸ್ಟ್!

ದೈಹಿಕ ಯಾತನೆ ಮತ್ತು ಬ್ಯಾಕ್ ಪೇನ್ (ಬೆನ್ನುನೋವು)

೨೦೧೯ರಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಒಂದು ವಿಸ್ತೃತ ಅಧ್ಯಯನದ ಪ್ರಕಾರ, ಟ್ರಾಫಿಕ್‌ನಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಪ್ರಯಾಣಿಸುವ ಶೇ. ೫೭.೧೧ರಷ್ಟು (೨೮೯ ಜನ) ಜನರಿಗೆ ವಿಪರೀತ ಮೈಕೈ ನೋವು ಇರುತ್ತದೆ. ಇದರಲ್ಲೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ:

• ಶೇ. ೪೭.೧ರಷ್ಟು ಮಂದಿ ಬೆನ್ನುನೋವಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನಮ್ಮ ಟೆಕ್ಕಿಗಳಿಗೆ ಲ್ಯಾಪ್‌ಟಾಪ್ ಮುಂದೆ ಕೂತು ಬರುವ ಬೆನ್ನುನೋವಿಗಿಂತ, ಈ ರಸ್ತೆಯ ಗುಂಡಿಗಳಿಂದ ಬರುವ ಬೆನ್ನುನೋವೇ ಹೆಚ್ಚು!
• ಕಾರ್, ಬೈಕ್ ಅಥವಾ ಆಟೋ—ಯಾವುದೇ ವಾಹನ ಬಳಸಿದರೂ ಈ ಕಷ್ಟ ತಪ್ಪಿದ್ದಲ್ಲ. ಟೂ-ವೀಲರ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ಆಧಾರ (back support) ಇರುವುದಿಲ್ಲ, ಆಟೋಗಳ ಸೀಟುಗಳು ಆರಾಮದಾಯಕವಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಬಸ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಸದಾ ನಿಂತುಕೊಂಡೇ ಹೋಗಬೇಕು. ಹೀಗಾಗಿ ೬೪.೨% ಕಾರ್ ಚಾಲಕರು ಮತ್ತು ೫೯.೫% ಬೈಕ್ ಸವಾರರು ಬೆನ್ನುನೋವಿನಿಂದ ನರಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
• ದಿನಕ್ಕೆ ಎರಡು ಗಂಟೆಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಟ್ರಾಫಿಕ್‌ನಲ್ಲಿರುವ ಶೇ. ೮೫.೨ರಷ್ಟು ಮಂದಿ ಭಾರಿ ಮೈಕೈ ನೋವಿನ ಬಗ್ಗೆ ದೂರುತ್ತಾರೆ.

ಔಟರ್ ರಿಂಗ್ ರೋಡ್ (ORR) ಮತ್ತು ಡಸ್ಟ್ ಅಲರ್ಜಿ: ಉಸಿರಾಡಲು ಕಷ್ಟ!

ಔಟರ್ ರಿಂಗ್ ರೋಡ್‌ನಲ್ಲಿ (ORR) ಸಂಚರಿಸುವ ಐಟಿ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯರಿಗೆ ಧೂಳಿನಿಂದ ಬರುವ ಕಾಯಿಲೆಗಳು ದೊಡ್ಡ ತಲೆನೋವಾಗಿವೆ. ರಸ್ತೆ ಮತ್ತು ಮೆಟ್ರೋ ಕಾಮಗಾರಿಗಳಿಂದಾಗಿ, ಕಟ್ಟಡ ನಿರ್ಮಾಣಗಳಿಂದಾಗಿ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ PM 2.5 ಮತ್ತು PM 10 ಕಣಗಳು ಸೇರಿಕೊಂಡಿವೆ.

ಸಕ್ರಾ ವರ್ಲ್ಡ್ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ (Sakra World Hospital) ವೈದ್ಯರಾದ ಡಾ. ಸಚಿನ್ ಕುಮಾರ್ ಅವರ ಪ್ರಕಾರ, ದಿನಕ್ಕೆ ಕನಿಷ್ಠ ೧೦ ರೋಗಿಗಳು ತೀವ್ರವಾದ ಡಸ್ಟ್ ಅಲರ್ಜಿ, ಉಸಿರಾಟದ ತೊಂದರೆ ಮತ್ತು ಬ್ರಾಂಕೈಟಿಸ್ (bronchitis) ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಂದ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಮಣಿಪಾಲ್ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ (Manipal Hospital) ವೈದ್ಯರು ಹೇಳುವಂತೆ, ನಿರ್ಮಾಣ ಸ್ಥಳಗಳ ಬಳಿ ವಾಸಿಸುವ ಜನರಿಗೆ ರಾತ್ರಿ ವೇಳೆ ಉಸಿರಾಡಲು ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಕಾವೇರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ (Kauvery Hospitals) ವೈದ್ಯರು ಹೇಳುವபடி, ಪೀಕ್ ಅವರ್‌ನಲ್ಲಿ ಟ್ರಾಫಿಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕುವವರು ದಟ್ಟವಾದ ಧೂಳಿನ ಹೊದಿಕೆಯೊಳಗೆ ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಕಳೆದ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಈ ಪ್ರಕರಣಗಳು ಶೇ. ೨೦ ರಿಂದ ೪೦ರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿವೆ. ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾಗಿ ನೀರು ಹಾಕದಿರುವುದು ಮತ್ತು ಕಾಮಗಾರಿಯ ತ್ಯಾಜ್ಯವನ್ನು (debris) ಹಾಗೆಯೇ ಬಿಟ್ಟಿರುವುದು ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣ. ಶಾಲಾ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲೂ ಡಸ್ಟ್ ಅಲರ್ಜಿ ಪ್ರಕರಣಗಳು ಶೇ. ೩೦ರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿವೆ ಎಂದರೆ ನಾವೆಂತಹ ನರಕದಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಯೋಚಿಸಿ!.

ಮಾನಸಿಕ ಒತ್ತಡ, ಹತಾಶೆ ಮತ್ತು ಡಿಪ್ರೆಶನ್

ಟ್ರಾಫಿಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಕಳೆಯುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನಿಮಿಷವೂ ಮನುಷ್ಯನ ತಾಳ್ಮೆಯನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ. ಅಧ್ಯಯನಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಶೇ. ೭೪.೫ರಷ್ಟು ಉದ್ಯೋಗಿಗಳು ಟ್ರಾಫಿಕ್‌ನಿಂದಾಗಿ ತಮ್ಮ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಹಾಳಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.

• DASS-21 ಅಳತೆಗೋಲಿನ ಪ್ರಕಾರ (Depression, Anxiety and Stress Scale), ಟ್ರಾಫಿಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕುವ ಶೇ. ೧೪.೨ರಷ್ಟು ಜನರಿಗೆ ಸಣ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಡಿಪ್ರೆಶನ್, ಶೇ. ೧೬ರಷ್ಟು ಜನರಿಗೆ ಆತಂಕ (anxiety), ಮತ್ತು ಶೇ. ೧೧.೪ರಷ್ಟು ಜನರಿಗೆ ವಿಪರೀತ ಸ್ಟ್ರೆಸ್ (stress) ಕಂಡುಬಂದಿದೆ.
• ೪೫ ನಿಮಿಷಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಟ್ರಾಫಿಕ್‌ನಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಮಾನಸಿಕ ಒತ್ತಡ ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ, ಅದೇ ೯೦ ನಿಮಿಷ ದಾಟಿದರೆ ದೈಹಿಕ ಆರೋಗ್ಯವೂ ಹಾಳಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸಂಶೋಧನೆಗಳು ಹೇಳುತ್ತವೆ.
• ಸದಾ ವಾಹನಗಳ ಹಾರ್ನ್ ಸದ್ದು, ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗಲಾಗದ ಅಸಹಾಯಕತೆ ಮತ್ತು ಆಫೀಸ್ ಡೆಡ್‌ಲೈನ್‌ಗಳ ಒತ್ತಡ—ಇವುಗಳಿಂದ ರಕ್ತದೊತ್ತಡ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ, ಕೋಪ ಬರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಇದು ನೇರವಾಗಿ ಮನೆಯವರ ಮೇಲಿನ ಕಿರಿಕಿರಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.
• ಟ್ರಾಫಿಕ್‌ನಿಂದಾಗಿ ಮನೆಗೆ ತಡವಾಗಿ ಹೋಗುವುದು, ಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆ ಸಮಯ ಕಳೆಯಲಾಗದಿರುವುದು ದಂಪತಿಗಳ ನಡುವಿನ ಜಗಳಕ್ಕೂ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತಿದೆ. ೫೦% ಜನರಿಗೆ ಈ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ತಮ್ಮ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಡ್ಡಿಯಾಗಿದೆ.

ಆರೋಗ್ಯದ ಮೇಲಿನ ಪರಿಣಾಮ	ಟ್ರಾಫಿಕ್‌ನಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ತೊಂದರೆಗಳು
ಮಾನಸಿಕ ಆಯಾಸ	೮೨.೧% ಜನರಿಗೆ ಮಾನಸಿಕ ಆಯಾಸ, ಆಫೀಸ್ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರತೆಯ ಕೊರತೆ.
ಮೈಕೈ ನೋವು	೫೭.೧೧% ಉದ್ಯೋಗಿಗಳಲ್ಲಿ ಬೆನ್ನುನೋವು, ಕುತ್ತಿಗೆ ನೋವು.
ಉಸಿರಾಟದ ಕಷ್ಟ	೩೧.೪% ಜನರಲ್ಲಿ ಉಸಿರಾಟದ ತೊಂದರೆ, ಧೂಳಿನ ಅಲರ್ಜಿ (PM 2.5).
ಸಾಮಾಜಿಕ ಬದುಕು	೫೦% ಜನರಿಗೆ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು, ವೀಕೆಂಡ್ ಎಂಜಾಯ್ ಮಾಡಲು ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಿದೆ.

ಆಡಳಿತದ ವೈಫಲ್ಯ ಮತ್ತು ಮೂಲಸೌಕರ್ಯಗಳ ಮರೀಚಿಕೆ

ನಮ್ಮ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಬಗೆಹರಿಸಲು ತಂದ ಯೋಜನೆಗಳು, ತಾವೇ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿ ನಿಂತಿವೆ! ಸಿಲ್ಕ್ ಬೋರ್ಡ್ ಫ್ಲೈಓವರ್ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಮೆಟ್ರೋದ ಹಳದಿ ಮಾರ್ಗ (Yellow Line) ಇದಕ್ಕೆ ತಾಜಾ ಉದಾಹರಣೆಗಳು. ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಘೋಷಣೆ ಮಾಡುವುದು, ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ದುಡ್ಡು ತಿನ್ನುವುದು, ಡೆಡ್‌ಲೈನ್ (Deadline) ಮೇಲೆ ಡೆಡ್‌ಲೈನ್ ಕೊಡುವುದು—ಇದೇ ನಮ್ಮ ಆಡಳಿತ ಯಂತ್ರದ ದಿನಚರಿ.

ಸಿಲ್ಕ್ ಬೋರ್ಡ್ ಡಬಲ್ ಡೆಕ್ಕರ್ ಫ್ಲೈಓವರ್: ಆಮೆಗತಿಯ ಕಾಮಗಾರಿ

ಸಿಲ್ಕ್ ಬೋರ್ಡ್ ಜಂಕ್ಷನ್‌ನ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಕಷ್ಟವನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪಮಟ್ಟಿಗಾದರೂ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಬಿಎಂಆರ್‌ಸಿಎಲ್ (BMRCL) ಸುಮಾರು ೪೪೯ ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿ ವೆಚ್ಚದಲ್ಲಿ ೫.೧೨ ಕಿ.ಮೀ ಉದ್ದದ ಡಬಲ್ ಡೆಕ್ಕರ್ ಫ್ಲೈಓವರ್ ನಿರ್ಮಾಣವನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡಿತು. ೨೦೨೪ರ ಜುಲೈ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ರಾಗಿಗುಡ್ಡದಿಂದ ಸಿಲ್ಕ್ ಬೋರ್ಡ್‌ ಕಡೆಗೆ ಬರುವ ಮೂರು ರ್‍ಯಾಂಪ್‌ಗಳನ್ನು (Ramp A, B, C) ಮಾತ್ರ ಉದ್ಘಾಟನೆ ಮಾಡಲಾಯಿತು.

ಆದರೆ, ಹೆಚ್‌ಎಸ್‌ಆರ್ ಲೇಔಟ್ (HSR Layout) ಮತ್ತು ಬಿಟಿಎಂ ಲೇಔಟ್ (BTM Layout) ಸಂಪರ್ಕಿಸುವ ೧.೩೭ ಕಿ.ಮೀ ಉದ್ದದ ರ್‍ಯಾಂಪ್ ಕಾಮಗಾರಿ ಇನ್ನೂ ಮುಗಿದಿಲ್ಲ. ಇದರಿಂದ ಏನಾಗಿದೆ ಗೊತ್ತಾ? ವಾಹನ ಸವಾರರು ಜಯನಗರ ಕಡೆಯಿಂದ ಕೇವಲ ೧೦ ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ಸಿಲ್ಕ್ ಬೋರ್ಡ್ ತಲುಪಿದರೂ, ಅಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದೆ ಹೋಗಲು ಅಥವಾ ಬಿಟಿಎಂ ಲೇಔಟ್‌ನಿಂದ ಫ್ಲೈಓವರ್ ಹತ್ತಲು ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಹಳೆಯ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ನರಕಕ್ಕೆ ಬೀಳಬೇಕಿದೆ. ರಾತ್ರಿ ವೇಳೆ ಕಾಮಗಾರಿ ಮಾಡುವುದರ ಮೇಲಿನ ನಿರ್ಬಂಧ, ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಸಮಸ್ಯೆ, ಹಾಗೂ ವಿನ್ಯಾಸದಲ್ಲಿನ ಬದಲಾವಣೆಗಳು (ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಬದಲು ೪೨ ಮೀಟರ್ ಉದ್ದದ ಸ್ಟೀಲ್ ಗರ್ಡರ್ ಬಳಕೆ) ಕಾಮಗಾರಿ ತಡವಾಗಲು ಕಾರಣ ಎಂದು ಬಿಎಂಆರ್‌ಸಿಎಲ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಸಬೂಬು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಈ ಕಾಮಗಾರಿ ೨೦೨೫ರ ಜೂನ್‌ಗೆ ಮುಗಿಯಬೇಕಿತ್ತು, ಆದರೆ ಈಗ ೨೦೨೫ರ ಡಿಸೆಂಬರ್, ೨೦೨೬ರ ಜನವರಿ ಅಥವಾ ಫೆಬ್ರವರಿ ಅಂತ್ಯದವರೆಗೆ ಎಳೆಯುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ. ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಸ್ಟ್ರಕ್ಚರ್ ಕಟ್ಟಿ ಮುಗಿಸಿದ್ದರೂ, ಜನ ಅದನ್ನು ಈಗ ವಾಕಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಜಾಗಿಂಗ್ ಟ್ರ್ಯಾಕ್ ಆಗಿ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ! ಇದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ನಾಚಿಕೆಗೇಡು ಬೇರೊಂದಿಲ್ಲ.

ಇಂತಹ ಯೋಜನೆಗಳು ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುವ ಮುನ್ನವೇ ನಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರು ಕ್ರೆಡಿಟ್ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಕಿತ್ತಾಡುವುದು ದೊಡ್ಡ ವಿಪರ್ಯಾಸ. ಬಿಬಿಎಂಪಿ ಮತ್ತು ಬಿಎಂಆರ್‌ಸಿಎಲ್ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಈ ಯೋಜನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದು, ಒಂದು ಕಡೆ ಡಿಸಿಎಂ ಡಿ.ಕೆ. ಶಿವಕುಮಾರ್ ಅವರು ಇದು ಹಿಂದಿನ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರ್ಕಾರದ ‘ರಾಮಲಿಂಗಾ ರೆಡ್ಡಿ ಮಾಡೆಲ್’ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡರೆ, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಬಿಜೆಪಿ ಸಂಸದ ತೇಜಸ್ವಿ ಸೂರ್ಯ ಇದು ಕೇಂದ್ರದ ‘ಡಬಲ್-ಇಂಜಿನ್ ಸರ್ಕಾರದ’ ಕೊಡುಗೆ ಎಂದು ಟ್ವೀಟ್ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ, ಕಾಮಗಾರಿಯ ದೂಳು ನುಂಗುತ್ತಾ, ಟ್ರಾಫಿಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಬೇಯುತ್ತಿರುವ ಕನ್ನಡಿಗನಿಗೆ ಈ ಕ್ರೆಡಿಟ್ ರಾಜಕೀಯದಿಂದ ಯಾವುದೇ ಲಾಭವಿಲ್ಲ. ರಸ್ತೆ ಮಾಡಿ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮರೇ ಎಂದರೆ, ಇವರು ಟ್ವಿಟರ್‌ನಲ್ಲಿ ಬಡಿದಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ!

ಮೆಟ್ರೋ ಹಳದಿ ಮಾರ್ಗ (Yellow Line): ಕಾಯ್ದು ಕಾಯ್ದು ಹೈರಾಣ

ಆರ್.ವಿ. ರಸ್ತೆಯಿಂದ ಬೊಮ್ಮಸಂದ್ರದವರೆಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಕಲ್ಪಿಸುವ ಮೆಟ್ರೋ ಹಳದಿ ಮಾರ್ಗ ಶುರುವಾದರೆ, ಔಟರ್ ರಿಂಗ್ ರೋಡ್ ಮತ್ತು ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ ಸಿಟಿ ಕಡೆ ಹೋಗುವ ಐಟಿ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ರಿಲೀಫ್ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಾವೆಲ್ಲ ಕನಸು ಕಂಡಿದ್ದೆವು. ಆದರೆ ಈ ಮಾರ್ಗ ಸತತವಾಗಿ ವಿಳಂಬವಾಗುತ್ತಲೇ ಇದೆ.

ಇಲ್ಲಿ ಚಾಲಕರಹಿತ (Driverless) ಟ್ರೈನ್‌ಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಲು CBTC (Communication-Based Train Control) ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಅಳವಡಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಚೀನಾ ಮೂಲದ CRRC ಕಂಪನಿಗೆ ಬೋಗಿಗಳ (coaches) ನಿರ್ಮಾಣದ ಗುತ್ತಿಗೆ ನೀಡಲಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ “ಮೇಕ್ ಇನ್ ಇಂಡಿಯಾ” (Make in India) ನಿಯಮಗಳ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಯವಾಗಿ ಬೋಗಿಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಉಂಟಾದ ಅಡೆತಡೆಗಳಿಂದಾಗಿ, ಟ್ರೈನ್‌ಗಳ ಆಗಮನ ತಡವಾಯಿತು. ಮೆಟ್ರೋ ಹಳಿಗಳ ಕಾಮಗಾರಿ ಮುಗಿದಿದ್ದರೂ, ಬೋಗಿಗಳಿಲ್ಲದೆ ಮೆಟ್ರೋ ನಿಲ್ದಾಣಗಳು ಅನಾಥವಾಗಿ ನಿಂತಿವೆ. ಈಗ ಒಂದೊಂದೇ ಟ್ರೈನ್ ಬರುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಟೆಸ್ಟಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಸೇಫ್ಟಿ ಅಪ್ರೂವಲ್ (Safety approval) ಪಡೆಯಲು ತುಂಬಾ ಸಮಯ ಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ. ಈ ಮಾರ್ಗ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ, ಉತ್ತಮ ಫ್ರೀಕ್ವೆನ್ಸಿಯಲ್ಲಿ (ಉದಾಹರಣೆಗೆ ೫ ನಿಮಿಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ) ಕಾರ್ಯಾಚರಿಸಲು ಕನಿಷ್ಠ ೨೪ ಟ್ರೈನ್‌ಗಳು ಬೇಕು. ಆದರೆ ಈಗಿರುವುದು ಕೇವಲ ೩ ಟ್ರೈನ್‌ಗಳು! ಹೀಗಾಗಿ ಇದು ಶುರುವಾದರೂ ೨೫ ನಿಮಿಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಮೆಟ್ರೋ ಬರಬಹುದು.

ಇದು ನಮ್ಮ ಬ್ಯೂರೋಕ್ರಸಿ (bureaucracy) ಮತ್ತು ಆಡಳಿತ ಯಂತ್ರದ ನಿಧಾನಗತಿಗೆ ಹಿಡಿದ ಕನ್ನಡಿಯಾಗಿದೆ. ಅಂದುಕೊಂಡ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಯೋಜನೆ ಮುಗಿಸದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನು ಸಸ್ಪೆಂಡ್ ಮಾಡುವ ಬದಲು, ಅವರಿಗೆ ಪ್ರಮೋಷನ್ ಕೊಡುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿದೆ. “ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಮೆಟ್ರೋ ಎಲ್ಲಿ ಜನರಿಗೆ ಬೇಕೋ ಅಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಎಲ್ಲಿ ಮಾಲ್‌ಗಳಿವೆಯೋ ಅಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ” ಎನ್ನುವ ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಆಕ್ರೋಶ ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.

ಮೂಲಸೌಕರ್ಯಗಳ ಅಣಕ: ಎಕೋ ಸ್ಪೇಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಬೋಟ್ ಮತ್ತು ಟ್ರ್ಯಾಕ್ಟರ್!

ಮಳೆಗಾಲ ಬಂದರೆ ಸಾಕು, ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಐಟಿ ಕಾರಿಡಾರ್‌ಗಳ ಅಸಲಿ ಬಣ್ಣ ಬಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಬೆಳ್ಳಂದೂರು, ಮಾರತ್ತಹಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ಎಕೋ ಸ್ಪೇಸ್ (RMZ Ecospace) ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ರಸ್ತೆಗಳು ಮಳೆಗೆ ನದಿಯಂತೆ ಬದಲಾಗುತ್ತವೆ. ೨೦೨೨ ಮತ್ತು ಇತ್ತೀಚಿನ ಪ್ರೀ-ಮಾನ್ಸೂನ್ (pre-monsoon) ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಟ್ರ್ಯಾಕ್ಟರ್ ಮತ್ತು ಬೋಟ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಐಟಿ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳನ್ನು ಆಫೀಸ್‌ಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವ ದೃಶ್ಯಗಳು ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ವೈರಲ್ ಆಗಿದ್ದವು.

ಇದಕ್ಕೆ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣವೇನು? ಕೇವಲ ಮಳೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ನಮ್ಮ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಅವೈಜ್ಞಾನಿಕ ನಗರಾಭಿವೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ. ೧. ಕಾಲುವೆಗಳ (Culverts) ಕೊರತೆ: ರಸ್ತೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವಾಗ ನೀರಿನ ಸರಾಗ ಹರಿವಿಗೆ ಕಲ್ವರ್ಟ್‌ಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿಲ್ಲ. ರಸ್ತೆಯೇ ಒಂದು ಡ್ಯಾಮ್‌ನಂತೆ (Dam) ನಿಂತು ನೀರನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತದೆ. ೨. ೧೧೦ ಹಳ್ಳಿಗಳ ಸೇರ್ಪಡೆ: ಬಿಬಿಎಂಪಿಗೆ (BBMP) ೨೦೦೫ರಲ್ಲಿ ೧೧೦ ಹಳ್ಳಿಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು. ಆದರೆ ಆ ಹಳ್ಳಿಗಳ ಒಳಚರಂಡಿ (sewage) ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ನಗರದ ಮುಖ್ಯ ಲೈನ್‌ಗಳಿಗೆ ಜೋಡಿಸುವ ಗೋಜಿಗೆ ಯಾರೂ ಹೋಗಿಲ್ಲ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಮಳೆನೀರು ಮತ್ತು ಚರಂಡಿ ನೀರು ಒಂದಾಗಿ ರಸ್ತೆಗೆ ಹರಿಯುತ್ತದೆ. ೩. ಕ್ಯಾಂಬರ್ ದೋಷ (Camber Issue): ರಸ್ತೆಯ ಮಧ್ಯಭಾಗ ಎತ್ತರವಾಗಿದ್ದು, ಬದಿಗಳು ತಗ್ಗಿನಲ್ಲಿರುವಂತೆ (Camber) ವಿನ್ಯಾಸ ಮಾಡಲಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಕಲ್ವರ್ಟ್ ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ, ರಸ್ತೆಯ ಬದಿಗಳಲ್ಲಿ ನೀರು ನಿಂತುಕೊಂಡು ಕೇವಲ ಮಧ್ಯದ ಒಂದು ಲೇನ್‌ನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ವಾಹನಗಳು ಚಲಿಸಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇದೆ. ಇದರಿಂದ ಮಳೆ ನಿಂತ ಮೇಲೂ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಕಷ್ಟ ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ೪. ಫ್ಲೈಓವರ್ ವಿನ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ದೋಷ: ಫ್ಲೈಓವರ್ ಕಟ್ಟುವಾಗ ರೇನ್‌ವಾಟರ್ ಹಾರ್ವೆಸ್ಟಿಂಗ್ (Rainwater harvesting) ಸಿಸ್ಟಮ್ ಹಾಕಿಲ್ಲ. ಇದರಿಂದ ಫ್ಲೈಓವರ್ ಮೇಲಿನ ನೀರೆಲ್ಲವೂ ರಸ್ತೆಯ ಎರಡು ಬದಿಗಳಿಗೆ ಜಲಪಾತದಂತೆ ಧುಮುಕುತ್ತದೆ.

ಪರಿಸರವಾದಿಗಳು ಮತ್ತು ಬಿಬಿಎಂಪಿ ವಿರುದ್ಧ ಸ್ಥಳೀಯರು ಎಷ್ಟೇ ಬೊಬ್ಬೆ ಹೊಡೆದರೂ, ಪ್ರತಿ ವರ್ಷವೂ ಇದೇ ಕಥೆ ಪುನರಾವರ್ತನೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಬೃಹತ್ ಗಾಜಿನ ಬಿಲ್ಡಿಂಗ್‌ಗಳಿಗೆ ಪರ್ಮಿಷನ್ ಕೊಡುವಾಗ ಇದ್ದ ಆಸಕ್ತಿ, ಬಿಲ್ಡರ್‌ಗಳಿಂದ ಕಮಿಷನ್ ಪಡೆಯುವಾಗ ಇದ್ದ ಉತ್ಸಾಹ, ಅಲ್ಲಿನ ಡ್ರೈನೇಜ್ ಸರಿಪಡಿಸುವಾಗ ಈ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

ಮತ್ತೊಂದು ಮುಖ: ಟ್ರಾಫಿಕ್‌ನಿಂದಲೇ ಹೊಟ್ಟೆ ಹೊರೆಯುವವರು

ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಒಂದು ಕಡೆ ಐಟಿ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ನರಕವಾಗಿದ್ದರೆ, ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಅದೇ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಕೆಲವು ಬಡವರಿಗೆ ಅನ್ನ ಹಾಕುತ್ತಿದೆ. ರಾಜಸ್ಥಾನದಂತಹ ಉತ್ತರ ಭಾರತದ ರಾಜ್ಯಗಳಿಂದ ವಲಸೆ ಬಂದಿರುವ ಎಷ್ಟೋ ಯುವಕರು, ಬಿಸಿಲು ಮಳೆ ಎನ್ನದೆ ಸಿಗ್ನಲ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಛತ್ರಿ, ಕಾರ್ ಚಾರ್ಜರ್, ಆಟಿಕೆಗಳು, ಹೂವು ಮತ್ತು ಸ್ಟ್ರಾಬೆರಿಗಳನ್ನು ಮಾರಾಟ ಮಾಡಿ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

“ನಮ್ಮ ಊರಿನಲ್ಲಿ ವ್ಯವಸಾಯ ಕಷ್ಟವಾಗಿ, ಸಾಲ ತೀರಿಸಲಾಗದೆ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದೆವು. ಇಲ್ಲಿನ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ದೀರ್ಘಕಾಲ ವಾಹನಗಳನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಸಿಗ್ನಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಹೊತ್ತು ವಾಹನ ನಿಂತಷ್ಟೂ ನಮ್ಮ ವ್ಯಾಪಾರ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಆಗುತ್ತದೆ. ಈ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಾವು ಬದುಕುವುದು ಕಷ್ಟ” ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ ರಾಜಸ್ಥಾನದಿಂದ ಬಂದ ೨೭ ವರ್ಷದ ಪರ್ದಾನ್ ಎಂಬ ಯುವಕ. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಗ್ರಿಡ್‌ಲಾಕ್ (gridlock) ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಇದೆಯೆಂದರೆ, ಅಂಗಡಿಗಳಿಗೆ ಬಾಡಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾಡುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಸಿಲ್ಕ್ ಬೋರ್ಡ್, ಅನಿಲ್ ಕುಂಬ್ಳೆ ಜಂಕ್ಷನ್, ಎಂ.ಜಿ. ರೋಡ್ ಅಥವಾ ಹೆಬ್ಬಾಳ ಸಿಗ್ನಲ್‌ನಲ್ಲಿ ನಿಂತು ವಾಹನಗಳ ಮಧ್ಯೆ ನುಸುಳಿ ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾಡುವುದೇ ಇವರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಲಾಭದಾಯಕವಾಗಿದೆ. ಇದು ಮಹಾನಗರದ ಅಸಮಾನತೆಯ ಮತ್ತು ಬದುಕಿನ ಅತಿದೊಡ್ಡ ವಿಪರ್ಯಾಸ. ನಮ್ಮ ಗೋಳು ಇವರಿಗೆ ಅನ್ನವಾಗಿದೆ.

ಟೆಕ್ಕಿಗಳ ಫುಡ್ ಅಡ್ಡೆ: ಟ್ರಾಫಿಕ್‌ನಿಂದ ಎಸ್ಕೇಪ್!

ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಕಷ್ಟಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಬೆಳ್ಳಂದೂರು ಮತ್ತು ಸಿಲ್ಕ್ ಬೋರ್ಡ್ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಹೋಟೆಲ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ಟ್ರೀಟ್ ಫುಡ್ (Street food) ಜಾಯಿಂಟ್‌ಗಳು ನಮ್ಮ ಟೆಕ್ಕಿಗಳ ಪಾಲಿಗೆ ಆಶ್ರಯ ತಾಣಗಳಾಗಿವೆ. ಎರಡು ಗಂಟೆ ಟ್ರಾಫಿಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಕೂರುವ ಬದಲು, ಎಲ್ಲಾದರೂ ಗಾಡಿ ಪಾರ್ಕ್ ಮಾಡಿ ಏನಾದರೂ ತಿಂದು ಹೋಗೋಣ ಎನ್ನುವವರೇ ಹೆಚ್ಚು.

ಬಿಎಲ್ಆರ್ ಬ್ರೂಯಿಂಗ್ ಕೋ (BLR Brewing Co.), ಮ್ಯಾಗ್ನೋಲಿಯಾ ಬೇಕರಿ, ಕ್ಯಾಂಪೋಟ್ (Kampot) ನಂತಹ ಇನ್ಸ್ಟಾ-ವರ್ತಿ (Insta-worthy) ಜಾಗಗಳು ಎಕೋವರ್ಲ್ಡ್ ಬಳಿ ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿವೆ. ಅದೇ ರೀತಿ, ಸಿಲ್ಕ್ ಬೋರ್ಡ್ ಮತ್ತು ಹೆಚ್‌ಎಸ್‌ಆರ್ ಲೇಔಟ್ ಕಡೆಗೆ ಬಂದರೆ, ಸಾಮೋಸಾ ಪಾರ್ಟಿ (Samosa Party), ಎಂಪೈರ್ ಹೋಟೆಲ್ (Empire Restaurant), ಅಂಜಪ್ಪರ್ ಚೆಟ್ಟಿನಾಡ್ (Anjappar Chettinad), ಮತ್ತು ಅತಿಥಿ ರೆಸ್ಟೋರೆಂಟ್‌ನಂತಹ (Atithi Restaurants) ಸ್ಥಳಗಳು ವೀಕೆಂಡ್‌ನಲ್ಲಿ ಜನರ ಒತ್ತಡ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವ ಕೇಂದ್ರಗಳಾಗಿವೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಬಿರಿಯಾನಿ, ಬಟರ್ ಚಿಕನ್, ಸಮೋಸ ತಿಂದರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಆಫೀಸ್ ಟೆನ್ಷನ್, ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಟೆನ್ಷನ್ ಮರೆಯಬಹುದು ಎನ್ನುವುದು ನಮ್ಮ ಜನರ ನಂಬಿಕೆ. ಆದರೆ ವಿಪರ್ಯಾಸವೆಂದರೆ, ಈ ಹೋಟೆಲ್‌ಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಬರಲೂ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ದಾಟಬೇಕೆಂಬುದು ಮಾತ್ರ ಬೇಸರದ ಸಂಗತಿ!

ಹೋಟೆಲ್/ರೆಸ್ಟೋರೆಂಟ್	ವಿಶೇಷತೆ	ಸ್ಥಳ
ಅತಿಥಿ ರೆಸ್ಟೋರೆಂಟ್	ಬಟರ್ ಚಿಕನ್, ಬಿರಿಯಾನಿ, ಪನೀರ್ ಟಿಕ್ಕಾ	ಸಿಲ್ಕ್ ಬೋರ್ಡ್ ಬಳಿ
ಎಂಪೈರ್ ರೆಸ್ಟೋರೆಂಟ್	ಘೀ ರೈಸ್, ಕಬಾಬ್, ಲೇಟ್ ನೈಟ್ ಫುಡ್	ಹೆಚ್‌ಎಸ್‌ಆರ್ ಲೇಔಟ್, ಬೆಳ್ಳಂದೂರು
ಸಾಮೋಸಾ ಪಾರ್ಟಿ	ನಾರ್ತ್ ಇಂಡಿಯನ್ ಸ್ನ್ಯಾಕ್ಸ್, ಸಮೋಸ	ಹೆಚ್‌ಎಸ್‌ಆರ್ ಲೇಔಟ್
ಬಿಎಲ್ಆರ್ ಬ್ರೂಯಿಂಗ್ ಕೋ	ವೀಕೆಂಡ್ ಹ್ಯಾಂಗೌಟ್, ಕಾಂಟಿನೆಂಟಲ್	ಎಕೋವರ್ಲ್ಡ್, ಬೆಳ್ಳಂದೂರು

ಅಂತಿಮ ತೀರ್ಪು: ಮುಂದೇನು? ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಹೀಗೆಯೇ ಸಾಯಬೇಕಾ?

ನೋಡಿ ಬಾಸ್, ಈ ಸುದೀರ್ಘ ವರದಿ ಮತ್ತು ರಿಸರ್ಚ್‌ನಿಂದ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುವುದೇನೆಂದರೆ, ಬೆಂಗಳೂರಿನ “ಬೆಳ್ಳಂದೂರು ಟು ಸಿಲ್ಕ್ ಬೋರ್ಡ್” ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಕೇವಲ ವಾಹನಗಳ ದಟ್ಟಣೆಯ ಕಷ್ಟವಲ್ಲ; ಇದೊಂದು ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ವೈಫಲ್ಯ (Systematic Failure). ಒಂದು ಕಡೆ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದ ಐಟಿ ಮತ್ತು ಸ್ಟಾರ್ಟಪ್ ಇಕೋಸಿಸ್ಟಮ್ (Startup ecosystem) ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಬಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ ಬಂಡವಾಳ ಬರುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಶತಮಾನದ ಕಳಪೆ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯಗಳಿರುವುದು ನಮ್ಮ ದೌರ್ಭಾಗ್ಯ.

೧. ಅಪೂರ್ಣ ಯೋಜನೆಗಳು ಮತ್ತು ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ: ಮೆಟ್ರೋ ಹಳದಿ ಮಾರ್ಗ ಮತ್ತು ಸಿಲ್ಕ್ ಬೋರ್ಡ್ ಡಬಲ್ ಡೆಕ್ಕರ್ ಫ್ಲೈಓವರ್‌ನಂತಹ ಯೋಜನೆಗಳು ತ್ವರಿತಗತಿಯಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳದೆ ಇರುವುದು ಜನರ ಕೋಪದ ಕಟ್ಟೆ ಒಡೆಯುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ. ಡೆಡ್‌ಲೈನ್ ಮಿಸ್ ಮಾಡುವ ಕಾಂಟ್ರಾಕ್ಟರ್‌ಗಳ ಮೇಲೆ ಯಾವ ಕ್ರಮವೂ ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ೨. ಬದುಕಿನ ಗುಣಮಟ್ಟದ (Quality of Life) ಸಂಪೂರ್ಣ ಕುಸಿತ: ದಿನಕ್ಕೆ ಮೂರು ಗಂಟೆ, ಅಂದರೆ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ೫ ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಸಮಯವನ್ನು ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಕಳೆಯುವುದು, ಉಸಿರಾಟದ ಕಾಯಿಲೆ, ಮತ್ತು ವಿಪರೀತ ಬೆನ್ನುನೋವು ತಂದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ “ಆಧುನಿಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ” ಅಲ್ಲ. ೩. ನಗರಾಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಕೊರತೆ: ರಸ್ತೆ ಕಾಮಗಾರಿ ಮಾಡುವಾಗ ಬಿಬಿಎಂಪಿ, ನೀರು ಬಿಡುವಾಗ ಬಿಡಬ್ಲ್ಯೂಎಸ್‌ಎಸ್‌ಬಿ (BWSSB), ಮತ್ತು ಅಗೆಯುವಾಗ ಬಿಎಂಆರ್‌ಸಿಎಲ್—ಇವರ ನಡುವೆ ಯಾವುದೇ ಸಮನ್ವಯ (co-ordination) ಇಲ್ಲದಿರುವುದೇ ಮಳೆಗಾಲದ ಪ್ರವಾಹ ಮತ್ತು ಗುಂಡಿಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.

ಬೆಂಗಳೂರು ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡಿಗರ ಹೆಮ್ಮೆ. ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ದುಡಿಯುತ್ತೇವೆ, ಇಲ್ಲಿನ ಅನ್ನ ತಿನ್ನುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಆ ಹೆಮ್ಮೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕೇವಲ “ಗ್ಲೋಬಲ್ ಸಿಟಿ” ಎಂಬ ಬ್ರ್ಯಾಂಡಿಂಗ್ ಸಾಲದು. ನಮ್ಮ ರಸ್ತೆಯ ಗುಂಡಿಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಬೇಕು, ಪಬ್ಲಿಕ್ ಟ್ರಾನ್ಸ್‌ಪೋರ್ಟ್ (Public transport) ಅನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಬೇಕು. ಯೋಜನೆಗಳು ಕೇವಲ ಕಡತಗಳಲ್ಲಿ ಉಳಿಯದೆ, ಫೋಟೋ ಶೂಟ್‌ಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗದೆ, ನಿಗದಿತ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜನರ ಬಳಕೆಗೆ ಸಿಗಬೇಕು.

ಇಲ್ಲವಾದರೆ, ಬರುವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಹೆಸರು “ಸಿಲಿಕಾನ್ ವ್ಯಾಲಿ” ಬದಲಿಗೆ ಜಗತ್ತಿನ “ಟ್ರಾಫಿಕ್ ವ್ಯಾಲಿ” ಎಂದು ಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗುವುದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಅನುಮಾನವಿಲ್ಲ. ನಾವು ಟ್ಯಾಕ್ಸ್ ಕಟ್ಟುತ್ತೇವೆ, ವೋಟ್ ಹಾಕುತ್ತೇವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಮಗೆ ರಸ್ತೆ ಕೇಳುವ, ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಹಕ್ಕಿದೆ. ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ಕೇವಲ ಕ್ರೆಡಿಟ್ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಬದಲು, ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಅರಿತು ಕೆಲಸ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ, ಈ ಸುಂದರ ನಗರದ ಭವಿಷ್ಯ ಕೇವಲ ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಕಾಡಿನ ಗೋಳಾಗಿ ಉಳಿಯಲಿದೆ. ದಯವಿಟ್ಟು, ಪ್ರಶ್ನಿಸಲು ಶುರುಮಾಡಿ. ಆಫೀಸ್ ಕೆಲಸದ ನಡುವೆ, ನಮ್ಮ ಊರಿನ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸೋಣ. ಬದುಕು ನಮ್ಮದು, ಹೋರಾಟವೂ ನಮ್ಮದೇ ಆಗಿರಬೇಕು!